کاربست نظریه فرایند پذیرش نوآوری راجرز در پذیرش زعفران در استان کرمانشاه و تعیین جایگاه زعفران کاران
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22069/jead.2024.21855.1770چکیده
تغذیه پایدار جمعیت روبه رشد جهان امروز یکی از چالشها قلمداد میگردد. بنابراین راهکار زیست محیطی – مدیریتی جایگزینی کشت به عنوان وسیلهای قوی برای بهرهوری، پایداری و کاهش اثرات تغییر اقلیم ارایه میگردد. هدف از انجام این مطالعه، در ابتدا بررسی نرخ پذیرش زعفران در استان کرمانشاه با محاسبه شاخص پذیرش و سپس تعیین جایگاه زعفران کاران استان در فرایند تصمیم نوآوری میباشد. در واقع هدف این مطالعه، کاربست نظریه راجرز در پذیرش زعفران در استان کرمانشاه بود. روش تحقیق، دررویکرد کمی توصیفی – پیمایشی و در بخش کیفی تحلیلی بود. در بخش کمی تعداد 120 کشاورز بصورت تمام شماری و در بخش کیفی تعداد 10 کشاورز به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته (مبتنی بر مدل برتر تصمیم گیری نوآوری راجرز) و نیز مصاحبههای عمیق جمعآوری گردید. به منظور تحلیل دادهها به ترتیب در بخش کمی و کیفی از آمار توصیفی و تحلیل محتوا استفاده شد. نتایج نشان داد نرخ پذیرش زعفران در استان کرمانشاه 33/0 درصد بوده است و زعفران کاران درمنطقه مورد نظر ضمن داشتن دانش و شناخت زعفران کاری، ویژگی قابل مشاهده بودن را در بین ویژگیهای نوآوری، با بیشترین درصد، تایید کردند و براساس الگوپذیری از سایر زعفران کاران و با توجیه کارشناسان، زعفران را بهعنوان یکی از کشتهای اصلی پذیرفته و درنهایت متقاعد شدند که کشت زعفران را ضمن پذیرش، ادامه دهند.