آموزش اِستم: چارچوبی برای رویارویی با بحران رشتههای ریاضی دانشگاهی در ایران
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی اراک
3
doi
10.22034/hecs.2024.436896.1903چکیده
در ایران، رشتههای ریاضی دانشگاهی از شروع دهه 1390، با افت کمّی و کیفی فزایندهای مواجه شدهاست و سیاستگذاران آموزشعالی را با چالش مواجه کردهاست. بهویژه جایگزینی آموزش حضوری با آموزشمجازی در دوران همهگیری و حضور پُررنگ تکنولوژی دیجیتال و هوشمصنوعی، مانند شتابدهندهای [1] عملکرد که هم سلیقة یادگیری و انتظار دانشجویان را از تحصیلات دانشگاهی تغییرداد و هم قواعد بازارکار را دگرگوننمود. برای رویارویی با اینبحران، رویکردمتفاوتی به چهارحوزه «علوم [2] -تکنولوژی-مهندسی-ریاضی» (اِستِم) در آموزشعالی، توجه دوبارهای را جلبکرد. هدف از اینپژوهش، بررسی استفاده از آموزشاِستم برای رویارویی با چالشهای رشتهریاضی دانشگاهی درایران بود. بدینمنظور، ابتدا سیرتاریخی توجه بهرشتههای تشکیلدهنده اِستم در ایالاتمتحده که خاستگاه این آموزشبوده، مطالعهشد. سپس با مرور نظاموار [3] اسناد، ابتکارهای پنج کشور که هرکدام نقشعمدهای در پیشبرد اِستم داشتهاند، استخراجشده و چارچوبی برای مواجهه با بحران رشتههای ریاضی دانشگاهی در ایران تدوین شد. دستاورد اصلی این مطالعه ایناست که آموزشاِستم، نیازمند مشارکت بینگروهی/ بیندانشکدهای و مراکز پژوهشی دانشگاهها با تبیین هدفمشترک، حمایت از پژوهشهای تلفیقی توسط سیاستگذاران، توانمندسازی نیرویانسانی در مدرسه و دانشگاه از طریق توسعهحرفهای، عبور از برنامههای آموزشیِ تجویزی و همچنین توجه بهنقشکلیدی ریاضی در توسعة تکنولوژی و هوشمصنوعی و متحولشدن بازارکار است. [1] Accelerator [2] در این مقاله، علوم و علومتجربی مترادف هم آمدهاند. [3] Research Synthesis