سهم نسبی مؤلفه های پیش بینی کننده احساس تنهایی در زنان متأهل: مفهومی برای سیاست گذاران سلامت در حال و آینده

نویسندگان
doi
10.52547/unmf.20.8.626
چکیده

دوره ۲۰، شماره ۸ - ( آبان ۱۴۰۱ ) جلد ۲۰ شماره ۸ صفحات ۶۳۸-۶۲۶ | برگشت به فهرست نسخه ها ‎ 10.52547/unmf.20.8.626 Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Pournaghash Tehrani S S, Dadashzadeh Sangary Y, Farahani H. RELATIVE CONTRIBUTION TO PREDICTING COMPONENTS OF LONELINESS IN MARRIED WOMEN: A CONCEPT FOR HEALTH POLICYMAKERS IN THE PRESENT AND FUTURE. Nursing and Midwifery Journal 2022; 20 (8) :626-638 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4739-fa.html پورنقاش تهرانی سید سعید، داداش زاده سنگری یگانه، فراهانی حجت اله. سهم نسبی مؤلفه های پیش بینی کننده احساس تنهایی در زنان متأهل: مفهومی برای سیاست گذاران سلامت در حال و آینده. مجله پرستاری و مامایی. ۱۴۰۱; ۲۰ (۸) :۶۲۶-۶۳۸ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۴۷۳۹-fa.html سهم نسبی مؤلفه های پیش بینی کننده احساس تنهایی در زنان متأهل: مفهومی برای سیاست گذاران سلامت در حال و آینده سید سعید پورنقاش تهرانی * ۱ ، یگانه داداش زاده سنگری ۲ ، حجت اله فراهانی ۳ ۱- دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول) ، spnaghash@ut.ac.ir ۲- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ۳- استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران : پیش زمینه و هدف: ازجمله مسائل مهمی که در سلامتی زنان مدنظر قرار می گیرد احساس تنهایی، علل و همبسته های آن است . لذا مطالعه حاضر باهدف تعیین سهم مؤلفه های پیش بینی کننده احساس تنهایی زنان شهر ارومیه انجام گرفت. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی از نوع مقطعی همبستگی، 220 زن متأهل ساکن ارومیه از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. علاوه بر پرسشنامه متغیرهای دموگرافیک از پرسشنامه احساس تنهایی UCLA برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 و آزمون های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار، فراوانی و درصد) و تحلیلی (ضرایب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چندگانه) در سطح معنی داری 05/0 P≤ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت . یافته ها: نتایج نشان داد، کمترین سن ازدواج زنان 12 سال و بیشترین سن ازدواج 40 سال و جوان ترین زن متأهل 19 سال و مسن ترین 60 سال سن داشتند و کمترین سن همسر مشارکت کنندگان 24 و بیشترین سن، 67 سال بود. همچنین مدل رگرسیون خطی چندگانه گام به گام نشان داد به ترتیب متغیرهای عدم اشتغال همسر (399/21 ß= )، اشتغال زن (862/5 (ß= ، مذهب (012 /3 ß= )، نوع سکونت (639/2 ß= )، و سن همسر (163 /0 ß= ) پیش بینی کننده احساس تنهایی بودند (P<0.05) . سایر متغیرهای جمعیت شناختی توسط مدل رگرسیون حذف شدند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که متغیرهای جمعیت شناختی نظیر عدم اشتغال همسر، شغل زنان، نوع سکونت، سن همسر و مذهب، بیشترین سهم را در پیش بینی احساس تنهایی زنان متأهل دارند. توصیه می شود که جهت تحکیم خانواده، به مشاوره های پیش از ازدواج و معیارهای درست همسرگزینی اهمیت داده شود. به هرحال، طراحی خدمات مشاوره ای در مراکز جامع سلامت برای این گروه ضروری به نظر می رسد تا مشاورین بتوانند مهارت غلبه بر احساس تنهایی را به زنان متأهل آموزش دهند و کیفیت روابط زناشویی را بهبود ببخشند. واژه های کلیدی: متغیر جمعیت شناختی ، احساس تنهایی ، زنان متأهل نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: روانپزشکی- روان شناسی ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.