فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوره ۲۰، شماره ۱ - ( فروردین ۱۴۰۱ ) جلد ۲۰ شماره ۱ صفحات ۳۰-۱۷ | برگشت به فهرست نسخه ها ‎ 10.52547/unmf.20.1.17 Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Alizadeh S, Taklavi S, Mahmoud Alilou M. THE EFFECTIVENESS OF EXISTENTIAL THERAPY ON INTOLERANCE OF UNCERTAINTY, ACCEPTING DEATH, AND FEELING EMPTY IN RECOVERED COVID-19 PATIENTS IN URMIA CITY. Nursing and Midwifery Journal 2022; 20 (1) :17-30 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4557-fa.html علی زاده سارا، تکلوی سمیه، محمود علیلو مجید. اثربخشی روان درمانی وجودی بر عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی در بیماران بهبودیافته کووید ۱۹ شهرستان ارومیه. مجله پرستاری و مامایی. ۱۴۰۱; ۲۰ (۱) :۱۷-۳۰ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۴۵۵۷-fa.html اثربخشی روان درمانی وجودی بر عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی در بیماران بهبودیافته کووید ۱۹ شهرستان ارومیه سارا علی زاده ۱ ، سمیه تکلوی * ۲ ، مجید محمود علیلو ۳ ۱- دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی، گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران ۲- استادیار، گروه روان شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول) ، s.taklavi@iauardabil.ac.ir ۳- استاد، گروه روان شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران : پیش زمینه و هدف: بیماری کووید 19 بحرانی جهانی بوده که به دلیل ایجاد ناراحتی روان شناختی، به بروز عوارض گوناگون از قبیل عدم احساس امنیت شخصی، اختلال در روابط اجتماعی و احساس امنیت مالی منجر شده است. این مطالعه باهدف اثربخشی روان درمانی وجودی بر عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی در بیماران بهبودیافته کووید 19 انجام پذیرفت. مواد و روش ها: طرح پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل تمامی بیماران بهبودیافته ی کووید 19 شهر ارومیه در سال 1399 بود. حجم نمونه آماری، 30 نفر (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه کنترل) از جامعه آماری مذکور بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس گزینش و به شیوه تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جای دهی شدند. برای گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه ای جلسات روان درمانی وجودی به صورت برخط انجام شد و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های عدم تحمل بلاتکلیفی (فریستون،1994) و نگرش زندگی (ری کر، 1992) و جهت تجزیه وتحلیل آماری داده های بدست آمده، از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها: میانگین نمره عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی به ترتیب در مرحله قبل از مداخله در گروه کنترل 15/5±47/75، 12/2±27/3 و 90/3±93/18 و در گروه آزمایش 41/5±13/73، 68/1±13/3 و 31/2±73/18 بود. پس از مداخله میانگین نمره عدم تحمل بلاتکلیفی، پذیرش مرگ و احساس پوچی به ترتیب در گروه کنترل 91/6±73/74، 36/2±47/4 و 94/3±07/18 و در گروه آزمایش 55/5±93/54، 36/2±47/9 و 93/2±82/10 بود که نسبت به قبل از مداخله میانگین عدم تحمل بلاتکلیفی و احساس پوچی در گروه آزمایش، پس از مداخله روان درمانی وجودی در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری کاهش (01/0P واژه های کلیدی: عدم تحمل بلاتکلیفی ، پذیرش مرگ ، احساس پوچی ، روان درمانی وجودی ، بیماران بهبودیافته کووید 19 نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: روانپزشکی- روان شناسی ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.