تأثیر تمرین تناوبی سرعتی بر آنزیم‌های کبدی، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام و مالون دی آلدئید بافت کبدی موش بزرگ آزمایشگاهی نر

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2022.15639.1164
چکیده

مقدمه و هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی سرعتی (SIT) بر میزان آنزیم‌های کبدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و ماالوان-دی-آلدهید (MDA) بافت کبدی بود.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی تجربی، 16 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر (موش) تصادفی به دو گروه کنترل (8=CO, n) و تمرین(8= EX, n) تقسیم شدند. موش‌ها پس از دوران سازگاری با محیط و آشنایی با تمرین، 8 هفته، هفته‌ای 3 جلسه تحت تمرین قرار گرفتند. در پایان دوره، پس از بیهوشی و خونگیری مستقیم از قلب، سرم برای سنجش‌های آنزیم‌های کبدی استخراج و بافت کبد جهت بررسی میزان TAC و MDA بافتی برداشته شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آماری t مستقل در سطح آلفای 05/0 در محیط SPSS نسخه 22 استفاده شد.نتایج: تحلیل آماری داده­ها حاکی از بالاتر بودن معنی­دار میزان TAC بافت کبد گروه EX نسبت به گروه CO  بود (01/0=P)؛ اما تفاوت  معنی­دار بین­گروهی در رابطه با  میزان MDA بافتی کبد مشاهده نشد (24/0=P). در رابطه با میزان آنزیم­های کبدی ALT (26/0=P) و GGT (44/0=P) نیز تفاوت بین­گروهی معنی­داری مشاهده نشد؛ اما میزان آنزیم  AST (01/0=P) و (001/0=P) ALP گروه EX نسبت به گروه CO به طور معنی­داری کمتر بود.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد، تمرین SIT باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی و تغییرات مطلوب در میزان آنزیم‌های کبدی می‌شود و این نوع پروتکل تمرینی می‌تواند پیامد مفیدی بر وضعیت سلامتی وعملکردی کبد داشته باشد.