تأثیر ۸ هفته تمرین استقامتی بر سیستم آنتی‌اکسیدانی گلوتاتیون و مالون دی آلدئید در موش‌های بزرگ آزمایشگاهی مبتلا به آرتریت روماتوئید

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

2 گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

3 گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

4 گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم پایه،دانشگاه آزاد اراک، اراک، ایران

5 گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه اراک، اراک، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2022.15623.1163
چکیده

مقدمه و هدف: افزایش تولید رادیکال‌های آزاد در مفاصل ملتهب و اختلال در سیستم آنتی‌اکسیدانی در آرتریت روماتوئید (RA) نقش دارد. شواهد نشان می‌دهد تمرین ورزشی موجب بهبود علایم آرتریت روماتوئید می‌شود، هر چند مکانیزم آن به خوبی روشن نیست. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرین استقامتی بر روی سیستم آنتی اکسیدانی گلوتاتیون و تغییرات اکسیداتیو ناشی از آرتریت روماتوئید در موش‌های بزرگ آزمایشگاهی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی ۳۰ سر موش بزرگ آزمایشگاهی از نژاد ویستار با میانگین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرم به طور تصادفی در ۳ گروه کنترل سالم (C)، گروه کنترل آرتریت روماتوئیدی (RA+C) و گروه آرتریت روماتوئیدی همراه با تمرین استقامتی (RA+EX) قرار گرفتند (۱۰=n). گروه‌های تمرینی برنامه تمرین را به مدت ۸ هفته اجرا کردند. داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی، درسطح معناداری 05/0 بررسی شدند.نتایج: نتایج نشان داد، آرتریت روماتوئید به طور معنی‌دار سطح مالون دی آلدئید را افزایش داد و تمرینات استقامتی از این پاسخ جلوگیری کرد (05/0>P). همچنین، گلوتاتیون پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز در گروه RA+C به طور معنی‌دار در مقایسه با گروه RA+EX و C کاهش یافت (05/0>P). علاوه بر این، شدت علایم بالینی آرتریت روماتوئید در گروه RA+EX به طور معنی دار کمتر از گروه  RA+C بود (05/0>P).نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که تمرین استقامتی ممکن است در جلوگیری از تغییرات منفی در سیستم آنتی اکسیدانی گلوتاتیون و شاخص‌های استرس اکسیداتیو مربوط به آرتریت روماتوئید مفید باشد.