فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوره ۱۸، شماره ۱۲ - ( اسفند ۱۳۹۹ ) جلد ۱۸ شماره ۱۲ صفحات ۹۵۵-۹۴۲ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks ebrahimi S, hemmati maslakpak M, mahmoudfakhe H. THE EFFECT OF POSITIVE THINKING SKILLS TRAINING ON SELF-EFFICACY AND CLINICAL TESTS OF PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES REFERRING TO IMAM KHOMEINI HOSPITAL OF MAHABAD, IRAN IN 2019-2020. Nursing and Midwifery Journal 2021; 18 (12) :942-955 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4177-fa.html ابراهیمی سیران، همتی مسلک پاک معصومه، محمودفخه هیمن. بررسی تأثیر آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان امام خمینی مهاباد در سال ۹۹-۱۳۹۸. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۹; ۱۸ (۱۲) :۹۴۲-۹۵۵ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۴۱۷۷-fa.html بررسی تأثیر آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان امام خمینی مهاباد در سال 99-1398 سیران ابراهیمی ۱ ، معصومه همتی مسلک پاک * ۲ ، هیمن محمودفخه ۳ ۱- دانشجوی کارشناسی ارشد، پرستاری مراقبت ویژه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ۲- دانشیار، گروه پرستاری داخلی و جراحی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، hemmatma@yahoo.com ۳- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور مهاباد، مهاباد، ایران : پیش زمینه و هدف: بیماران مبتلا به دیابت با مشکلات جسمی و روانی متعددی مانند افسردگی، اضطراب، ناتوانی، کم تحرکی و چاقی روبهرو هستند که درنهایت منجر به کاهش شادکامی و کیفیت زندگی میگردد. درحالی که در آموزش مثبتاندیشی افراد تشویق میشوند با تجربیات مثبت و خوب خود، نقاط قوت زندگی و تواناییهای بالقوهشان را بازشناسند و به نقش آن ها در افزایش و ارتقای احترام به خود و عزت نفس و بهبود زندگیشان آگاهتر شوند و شادکامی را موضوع اصلی روانشناسی مثبتگرا دانستهاند. لذا این مطالعه باهدف تعیین تأثیر آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعهکننده به کلینیک دیابت بیمارستان امام خمینی مهاباد در سال 1398 انجام شد. مواد و روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی با روش نمونهگیری در دسترس که بر روی 60 نفر از بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعهکننده به کلینیک دیابت بیمارستان امام خمینی مهاباد که شرایط شرکت در مطالعه را داشتند در سال 1398 اجرا شد. نمونهها به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند، و سپس به روش تخصیص تصادفیسازی ساده در دو گروه 30 نفره مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. در گروه مداخله جلسات آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر اساس محتوای مستخرج از منابع و کتابهای روانشناسی مثبت و همچنین مشاوره با اساتید و متخصصان در زمینه روانشناسی مثبت با ساختار هشت جلسهای هر هفته دو جلسه و هر جلسه در 60-45 دقیقه انجام شد. اطلاعات با پرسشنامه اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه سنجش خودکارآمدی درک شده بیماران مبتلا به دیابت نوع ٢ جمعآوری و به صورت پیشآزمون و پسآزمون با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 22 سنجش و مقایسه شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل، تی زوجی و کای دو مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج آزمون آماری تی مستقل نشان داد که قبل از اجرای آموزش مهارتهای مثبتاندیشی، میانگین نمره خودکارآمدی بین دو گروه کنترل و مداخله اختلاف معناداری نداشت (681/0p=). اما بعد از اجرای آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بین میانگین نمره خودکارآمدی دو گروه اختلاف معناداری وجود داشت (0001/0p=). نتایج آزمون t زوجی نشان داد که بین نمره میانگین خودکارآمدی بیماران قبل و بعد از مداخله درون گروه کنترل اختلاف معناداری مشاهده نشد (554/0=p). اما بین نمره خودکارآمدی بیماران قبل و بعد از مداخله درون گروه مداخله اختلاف معنادار بود (001/0=p). نتیجه گیری: آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر خودکارآمدی مبتلا به دیابت نوع 2 تأثیر مثبت را نشان داد بنابراین پیشنهاد میشود از این روش در افزایش خودکارآمدی بیماران مبتلا به 2 استفاده شود. کلیدواژه ها: واژه های کلیدی: مثبت اندیشی ، آموزش مهارت های مثبت اندیشی ، خودکارآمدی ، دیابت نوع 2 نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: آموزش علوم پزشکی ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.