فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: افزایش و نقش اینترلوکین-6 در پاتوژنز کووید-19در مطالعات مختلف گزارش شده‌است. واریانت‌های ژنتیکی اینترلوکین-6 و گیرنده آن در شروع و پیشرفت عفونت‌های شدید مانند کووید-19، بیماری‌های خودایمنی و التهابی نقش دارند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلی‌مورفیسم تک‌نوکلئوتیدی (rs2228145) گیرنده اینترلوکین-6، با شدت علائم بالینی در بیماران مبتلا به کووید-19 می‌باشد.مواد و روش ها: در مطالعه حاضر 180 بیمار مبتلا به کووید-19 به‌صورت داوطلبانه وارد و  بر اساس شدت بیماری در 4 گروه خفیف (90 نفر، سن 8/15±40/46) ، متوسط (45 نفر، سن 4/16±50/59)، شدید (25 نفر، سن 24±70/59) و بحرانی (20 نفر، سن 8/15+30/60) قرار گرفتند. نمونه خون محیطی از بیماران تهیه و پس از استخراج DNA، به وسیله روش PCR RFLP (آنزیم محدودالاثرHindIII) و الکتروفورز روی ژل آگارز 2%، تعیین ژنوتیپ شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری Chi-Square یا ANOVA انجام شد. مقادیرP-value کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته‌شد.نتایج: میانگین سن بیماران در گروه سرپایی 8/15±40/46 ولی در گروه بیماران بستری در ICU و اینتوبه‌شده، 8/15+30/60 بود (P-value<0.001)؛ همچنین فراوانی بیماران دیابتی در گروه سرپایی حدود 21% ولی در گروه بستری در ICU و اینتوبه شده 45% بود (P-value<0.05). از نظر فراوانی واریانت‌ها در گروه‌ها، تفاوت معنی‌داری در ژنوتیپ CC بین گروه‌های سرپایی و بستری (P-value<0.01) و همچنین بستری در ICU و اینتوبه‌شده (P-value<0.05)  مشاهده‌ شد.نتیجه‌گیری: فراوانی واریانت‌ها در پلی‌مورفیسم rs2228145 گیرنده اینترلوکین-6 در گروه‌های مختلف بیماران کووید-19 با شدت علائم بالینی مختلف، با یکدیگر تفاوت دارد و ژنوتیپ CC می‌تواند پیش‌بینی‌کننده پیش‌آگهی این بیماران در عدم ورود به ICU و اینتوبه‌شدن گردد.