تحلیل روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان در عراق در قالب تئوری حرکتها
نویسندگان
1 دکتری علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی بوشهر
doi
چکیده
تحولات سیاسی ـ امنیتی و تغییرات ژئوپولیتیکی عراق جدید، از سال 2003، منجر به ارتقای جایگاه جمهوری اسلامی ایران در حوزههای سیاسی ـ امنیتی خاورمیانه، از جمله عراق شده که بهطور سنتی در حوزه تأثیرگذاری آمریکا، عربستان و رژیم صهیونیستی بوده است. جمهوری اسلامی ایران نیز از این فرصتها، سعی در شناسایی ظرفیتها، توانمندیها و ارزشهای خود و نفوذ هر چه بیشتر در خاورمیانه کرده است. این جریان به زیان عربستان سعودی تحلیل و تفسیر میشود. لذا عربستان نیز در این بازی به دنبال راهکارهایی است تا از توسعه نفوذ سیاسی و معنوی جمهوری اسلامی ایران در منطقه جلوگیری بهعمل آورد و تمهیداتی برای موازنهسازی قدرت منطقهای جمهوری اسلامی ایران تدارک ببیند. در این میان عراق اولین حوزه انعکاس سیاستهای رقابتی ایران و عربستان است. تقابل جمهوری اسلامی ایران و عربستان بهگونهای است که شواهدی بر تطبیق قاعده حاصل جمع جبری صفر بر روابط این دو کشور در عراق وجود دارد که در آن عربستان به بازیگر کمینهگر و ایران نیز بازیگر بیشینهگر محسوب میشود. برهمین اساس، سیاست خارجی عربستان در خاورمیانه برمبنای سد نفوذ جمهوری اسلامی ایران استوار میباشد. در مقاله تلاش شده است در قالب نظریه بازیها و تئوری حرکتها و به شیوه توصیفی ـ تحلیلی و روش عقلی و تجربی، سیاست خارجی ایران و عربستان سعودی مورد بررسی قرار گیرد تا به این طریق رقابت آنها در حوزههای دیگر خاورمیانه قابل درک باشد.
