طراحی مدل توانمندسازی پرستاران بر اساس عوامل مدیریتی و فردی با نقش میانجی عملکرد فردی

نویسندگان
doi
چکیده

دوره ۱۸، شماره ۴ - ( تیر ۱۳۹۹ ) جلد ۱۸ شماره ۴ صفحات ۳۶۰-۳۴۱ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks shafei B, Sameri M, Keyhan J. DESIGNING A MODEL FOR EMPOWERING NURSES BASED ON MANAGERIAL AND INDIVIDUAL FACTORS MEDIATE INDIVIDUAL PERFORMANCE. Nursing and Midwifery Journal 2020; 18 (4) :341-360 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-4115-fa.html شافعی بنفشه، سامری مریم، کیهان جواد. طراحی مدل توانمندسازی پرستاران بر اساس عوامل مدیریتی و فردی با نقش میانجی عملکرد فردی. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۹; ۱۸ (۴) :۳۴۱-۳۶۰ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۴۱۱۵-fa.html طراحی مدل توانمندسازی پرستاران بر اساس عوامل مدیریتی و فردی با نقش میانجی عملکرد فردی بنفشه شافعی ۱ ، مریم سامری * ۲ ، جواد کیهان ۳ ۱- دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایرانآزاد اسلامی واحد ارومیه ۲- استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، M.Sameri@iaurmia.ac.ir ۳- استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران : پیش زمینه و هدف: توانمندی و عملکرد پرستاران به عنوان بزرگ ترین گروه حرفه ای سازمان های بهداشتی و درمانی تأثیر زیادی پربهره وری سازمان های بهداشتی و درمانی داشته است بنابراین مطالعه حاضر باهدف طراحی الگوی توانمندسازی پرستاران بر اساس عوامل مدیریتی و فردی با نقش میانجی عملکرد فردی انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه یک تحقیق توصیفی– همبستگی و ازلحاظ هدف کاربردی است. جامعه پژوهش مشتمل بر پرستاران شاغل در مراکز درمانی تأمین اجتماعی استان آذربایجان غربی است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد که روایی و پایایی آن ها قبلاً تائید شده بود، به صورت خوشه ای تصادفی به تعداد 250 نفر انتخاب گردید. در تحقیق حاضر جهت تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از شاخص های آماری نظیر جداول میانگین، فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی برای آزمون مدل مفهومی پژوهش از روش مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزار Smart PLS 2 استفاده شد. یافته ها: مطابق با نتایج؛ ارتباط مستقیم بین یادگیری سازمانی، سبک رهبری تحول گرا، انگیزه فردی با توانمندسازی مثبت و معنادار بوده و همچنین رابطه متغیرهای کفایت آموزشی، یادگیری سازمانی و انگیزه فردی از طریق عملکرد فردی با توانمندسازی مثبت و معناداراست. بیشترین ضرایب تأثیر مربوط به تأثیر یادگیری سازمانی بر توانمندسازی (507/0) و انگیزه فردی بر عملکرد فردی (222/0) است (05/0 >P). بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، مدیران سازمان تأمین اجتماعی جهت کسب موفقیت بیشتر در طراحی برنامه های توانمندسازی پرستاران می بایستی به ترتیب بر مؤلفه یادگیری سازمانی و انگیزه فردی که پیش بینی کننده های قوی تری برای توانمندسازی هستند تمرکز نمایند. واژه های کلیدی: توانمندسازی ، عملکرد فردی ، عوامل مدیریتی ، عوامل فردی نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.