نقش انواع شناخت در نظریه «حیات معقول» علامه جعفری
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه یزد
doi
0898چکیده
نیاز بشر به سبک درست زندگی، انگیزه و ضرورتی برای تبیین مؤلفههای شناختی آن است. هدف از این پژوهش، پرسش از چیستی و نقش انواع شناخت در نظریه «حیات معقول» علامه جعفری با بررسی توصیفی- تحلیلی آثار مکتوب ایشان است. «حیات معقول» در برابر «حیات طبیعی محض»، نوعی زندگی مبتنی بر تعقل با محوریت عقل عملی و نفی راسیونالیسم غربی است که طیف وسیعی از شناختهای وحیانی، عرفانی، حکمی و علمی را در بر میگیرد. این دریافتها به شکل حضوری یا حصولی و از راههایی چون آموزش، تقلید یا تعبد به دست میآیند. معارف یادشده، علاوه بر ارزش ذاتی، واجد هویتی ابزاری برای پرورش استعدادها و هدایت اختیاری انساناند که پیامد آن ورود به هدف اعلای زندگی یعنی شرکت در آهنگ کلی هستی و به تعبیر دیگر عبادت خداوند خواهد بود. نتیجه اینکه حیات معقول وابسته به مجموعهای کامل از شناختهای الهی و بشری با درجات ارزشی متفاوت است، مشروط بر اینکه با کمک سازوکارهای عقلی و وحیانی از آسیبهای معرفتی و عملی در امان بماند.