بررسی دیدگاه هومی بابا و ادوارد سعید دربارۀ هویت ”در هم آمیختۀ“ مهاجر و امکان مقاومت و عاملیت انسانی
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jor.2020.286987.1887چکیده
پدیدۀ مهاجرت و مخصوصا هویت فراملی مهاجر در مطالعات پسااستعماری جایگاه ویژهای دارد. دور افتادن مهاجر از وطن و قرار گرفتن او در بطن فرهنگ بیگانه باعث میشود در وی هویتی ”در هم آمیخته“ شکل بگیرد که تقابل بین خودی و دیگری و دیگر تقابلهای دوگانه را زیر سوال میبرد. بنابراین، هویت ”در هم آمیختۀ“ مهاجر میتواند دیدگاههای سنّتی رایج دربارۀ هویت را به چالش بکشاند و عامل تغییر و مقاومت در برابر ایدئولوژیهای نژادپرستانه و ملّیگرایانۀ افراطی باشد. در این مقاله، با بررسی دیدگاه دو متفکر پیشرو در مطالعات پسااستعماری، هومی بابا و ادوارد سعید، به شباهتها و تفاوتهای نظرات آنها دربارۀ قابلیتهای ضد استعماری هویت مهاجر و امکان مقاومت و عاملیت از سوی او پرداختهایم. این بررسی نشان میدهد، نگاه پساساختارگرا و خوشبین بابا دربارۀ نحوۀ شکلگیری هویت مهاجر همخوانی چندانی با واقعیتهای زندگی مهاجران و میزان مقاومت از سوی آنها ندارد. اما سعید رویکردی التقاطی به پدیدۀ مهاجرت دارد و قابلیتهای هویت مهاجر را بیشتر از منظر انسانگرایی مورد بررسی قرار میدهد. از همینروی دیدگاههای وی کاربردیتر و در انطباق نزدیکتری با واقعیت هستند.