تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر افسردگی بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی
نویسندگان
doi
چکیده
دوره ۱۷، شماره ۷ - ( مهر ۱۳۹۸ ) جلد ۱۷ شماره ۷ صفحات ۵۴۵-۵۳۵ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Zeighami R, Javdani H, Alipoor Heydari M, Ghadami E. THE EFFECT OF FAMILY-CENTERED EMPOWERMENT MODEL ON THE SEVERITY OF SYMPTOMS IN PATIENTS WITH MAJOR DEPRESSIVE DISORDER. Nursing and Midwifery Journal 2019; 17 (7) :535-545 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-3794-fa.html ضیغمی رضا، جاودانی حسین، علیپور حیدری محمد، قدمی احسان. تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر افسردگی بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۸; ۱۷ (۷) :۵۳۵-۵۴۵ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۳۷۹۴-fa.html تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر افسردگی بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی رضا ضیغمی ۱ ، حسین جاودانی ۲ ، محمد علیپور حیدری ۳ ، احسان قدمی * ۴ ۱- استادیار روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ۲- استادیار روانپزشکی، پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ۳- استادیار پزشکی اجتماعی، پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران ۴- کارشناس ارشد روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران(نویسنده مسئول) : پیش زمینه و هدف: افسردگی چهارمین بیماری شایع و تا سال 2020 به دومین بیماری شایع جهان تبدیل شود. این بیماری با اختلال در شغل، تحصیل، روابط بین فردی، خانوادگی و حتی خودکشی تا حد قابل توجهی بر کیفیت زندگی تأثیر می گذارد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر اجرای الگوی توانمندسازی خانواده محور بر شدت افسردگی بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی انجام شد. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 70 بیمار مبتلابه اختلال افسردگی اساسی بستری در مراکز آموزشی درمانی دانشگاهی شهر قزوین در سال 1396 که به صورت تصادفی در دو گروه تخصیص داده شدند، انجام گردید. در گروه مداخله علاوه بر دریافت درمان دارویی، تحت آموزش الگوی توانمندسازی خانواده محور قرار گرفتند. قبل از شروع کارآزمایی شدت افسردگی بیماران با استفاده از پرسشنامه افسردگی بک ارزیابی و پس از 6 ماه پیگیری، شدت بیماری در هر دو گروه ارزیابی و با استفاده از آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکررو با استفاده از نرم افزار spss 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین شدت افسردگی قبل از مداخله در گروه کنترل 06/6+ 54 /60 و در گروه آزمون 13/7+ 34/62 بود که بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت. میانگین شدت افسردگی بیماران در ماه ششم در گروه کنترل 17/12+ 74/40 و در گروه آزمون 54/1+ 93/22 بود که تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه وجود داشت. همچنین آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر تفاوت آماری معناداری را ازنظر میانگین شدت افسردگی بعد از مداخله بین دو گروه کنترل و آزمون نشان می دهد. بحث و نتیجه گیری: توانمندسازی خانواده محور علاوه بر درمان های دارویی می تواند در درمان شدت افسردگی بیمارا ن مؤثر باشد. بنابراین توصیه می شود در بخش های روان پزشکی علاوه بر درمان های دارویی، توانمندسازی روی خانواده بیماران صورت گیرد. واژه های کلیدی: افسردگی اساسی ، توانمندسازی خانواده محور ، عود نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.