عوامل مرتبط با خشونت خانگی علیه زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان ها و مراکز واکسیناسیون شهر تهران
نویسندگان
doi
چکیده
دوره ۱۷، شماره ۵ - ( مرداد ۱۳۹۸ ) جلد ۱۷ شماره ۵ صفحات ۳۹۱-۳۷۹ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Tavassoli A, ahmadi N, ahmadi F. FACTORS RELATED TO DOMESTIC VIOLENCE AGAINST PREGNANT WOMEN REFERRING TO HOSPITALS AND VACCINATION CENTERS IN TEHRAN. Nursing and Midwifery Journal 2019; 17 (5) :379-391 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-3751-fa.html توسلی افسانه، احمدی نیره، احمدی فهیمه. عوامل مرتبط با خشونت خانگی علیه زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان ها و مراکز واکسیناسیون شهر تهران. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۸; ۱۷ (۵) :۳۷۹-۳۹۱ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۳۷۵۱-fa.html عوامل مرتبط با خشونت خانگی علیه زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان ها و مراکز واکسیناسیون شهر تهران افسانه توسلی * ۱ ، نیره احمدی ۲ ، فهیمه احمدی ۲ ۱- گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران(نویسنده مسئول) ، afsaneh_tavassoli@alzahra.ac.ir ۲- گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران : پیش زمینه و هدف: خشونت علیه زنان پدیدهای جهانی است و در همه اعصار وجود داشته است. پژوهش حاضر باهدف روشنتر شدن ابعاد خشونت علیه زنان باردار و عوامل مؤثر بر آن انجام شده است. مواد و روش کار: پژوهش حاضر مطالعهای مقطعی بر روی 270 زن متأهل است؛ که از اردیبهشت تا آبان ماه سال 1397 به مراکز درمانی و واکسیناسیون شهر تهران مراجعه کرده اند. روش تحقیق پیمایش و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهی ساختیافته بود. دادهها پس از جمعآوری توسط نرم افزار آماری SPSS نسخه 22، تجزیه وتحلیل شدند و در این راستا از آزمون های آماری ضریب همبستگی، تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تفاوت میانگین استفاده گردید. یافته ها: با توجه به نتایج پژوهش 8/82 درصد زنان حداقل یکی از انواع خشونت را در دوران بارداری تجربه کرده اند. در مورد ابعاد خشونت، خشونت مالی با 66/29 درصد شایع ترین نوع خشونت و خشونت جسمی با 43/13 درصد کم ترین میزان خشونت را به خود اختصاص داده اند. هم چنین نتایج حاکی از آن است که با سطح معنی داری 5 درصد، افزایش تحصیلات زن (14- r =) و مرد (11- r =)، عاملی مؤثر در کاهش خشونتهای جسمی، مالی و اجتماعی است. به علاوه هرچه محل تولد مردان از محیطهای کوچک روستایی به شهرهای بزرگ نزدیک تر شده، میزان خشونت (به جز بعد مالی خشونت) نیز (22- r =) کاهش یافته است. زنان با خواستگاه روستایی یا شهر کوچک، بیشتر مورد خشونت واقع شدهاند و نیز با افزایش سطح توسعه فرهنگی محل سکونت، میزان خشونت اعمال شده در ابعاد مالی(171- r =)، جسمی (13- r =) و اجتماعی (15- r =) کاهش یافته است. میزان خشونت مردان فارس از خشونت مردان کرد، ترک و سایر قومیت ها کم تر بوده است. همچنین دو متغیر نگرش های فرهنگی مولد (50 r =) و مانع خشونت (40- r =) بیشترین شدت رابطه را با متغیر شاخص خشونت داشته اند. به علاوه شکل گیری نگرش های فرهنگی در زنان، رابطه معنی داری با متغیرهای سن، تحصیلات، توسعه فرهنگی محل سکونت و محل تولد آنان دارد؛ اما بین قومیت زنان و نگرش های فرهنگی مولد و مانع خشونت در آنان رابطه معنی داری دیده نشد. نتیجه گیری: با توجه به یافتههای پژوهش، افزایش سطح تحصیلات زنان و مردان، توسعهی فرهنگی محلهها و اصلاح نگرش های فرهنگی در سطح خانواده ازجمله عوامل مؤثر بر خشونت علیه زنان باردار هستند. واژه های کلیدی: خشونت خانگی ، خشونت علیه زنان ، بارداری ، عوامل فرهنگی ، نگرش های فرهنگی نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: مامایی ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.