تأثیر تمرین تناوبی سرعتی بر میزان پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و فیبروز بافت قلب در موش‌ بزرگ آزمایشگاهی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2022.15417.1146
چکیده

مقدمه و هدف: فعالیت ورزشی یکی از روش های کم هزینه و قابل دسترس برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی است. با این حال، تمرینات ورزشی با رویکرد سنتی از نظر زمانی کارآمد نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی سرعتی (SIT) با تکرارهای 10 ثانیه ای بر میزان مالون دی آلدهید (MDA)، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و فیبروز بافت قلب در موش های بزرگ آزمایشگاهی سالم انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، بیست سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر بالغ (250-220 گرم) به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (10=n, Co,) و تمرین SIT (10ST, n=) تقسیم شدند. گروه ST 5 هفته، پس از دوره آشناسازی یک هفته­ای و تست حداکثر سرعت، هفته­ای 3 جلسه تحت تمرین قرار گرفتند. میزان فیبروز، MDA و TAC بافتی قلب بررسی شد. داده­ها با آزمون آماری تی مستقل تحلیل شد نتایج: درصد فیبروز بافتی قلب در گروه (64/0±34/4)ST نسبت به گروه (5/1± 8) CO به­طور معنی­داری کمتر بود (003/0=P). میانگین MDA بافت قلبی در گروه (mM 13/0± 5/1)ST نسبت به گروه CO (mM 22/0± 56/2) به­طور معنی­داری پایین­تر بود (P˂0.001). میانگین TAC در گروه ST (mM 10/0±27/1) نسبت به گروه CO (mM 60/0±74/0) به طور معنی­داری بالاتر بود (P˂0.001). نتیجه گیری: بر پایه ی یافته های این پژوهش، SIT روش تمرین کم هزینه ی مناسبی برای قلب است که می تواند ضمن کمک به افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، به کاهش میزان فیبروز بافت قلبی و MDA بینجامد.