دموکراسی ادبی در آوازهای مالدورور
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 مدرس گروه مترجمی فرانسه، دانشکدة ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jor.2020.308957.2037چکیده
به باور ژاک رانسییر، فیلسوف همروزگار فرانسوی، دموکراسی ادبی در سدة نوزدهم و بهویژه در پیوند با ژانر رمان بهوجود آمده است. این جستار میکوشد تا با تکیه بر تعریفی که برخی فیلسوفان معاصر از دموکراسی میدهند، این انگاره را در آوازهای مالدورور، یکی از متنهای شاعرانة نیمة دوم سدة نوزدهم بررسی کند. پژوهش حاضر نشان میدهد این متن تاج قدرت را از سر چه انگارههایی پایین میکشد، چه انگارههایی را در کانون توجه قرار میدهد، و پیامد چنین اقدامی چه خواهد بود. در حقیقت، این متن میتواند نمونة بارزی از یک متن ادبی دموکراتیک بهشمار رود چه با گستراندن انگارههایی چون برابری، آزادی و گفتگو به قدرت بسیاری از انگارههای ادبیات اقلیت «نخبه» پایان میدهد و طرح ادبیاتی نو را درمیاندازد. این متن هرگونه مرزبندی میان ژانرهای ادبی، از یک سو، و ادبیات خواص و ادبیات عوام، از سوی دیگر، را از میان برمیدارد و خوانشی فعالانه از خوانندة خود میطلبد.