تدریس اثربخش در آموزش عالی بر اساس تجارب حرفهای استادان و ارتباط آن با تدریس خود-گزارشی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علوم پزشکی زنجان
3
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی تدریس اثربخش بر اساس تجارب حرفهای استادان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و ارتباط آن با تدریس خود-گزارشیآنان در سال تحصیلی95-1394 انجامگرفتهاست.روش تحقیق، توصیفیاز نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه استادان دانشگاه شهید مدنی آذربایجآنکه با استفاده از نمونهگیری طبقهای نسبتیو بر اساس جدول مورگان،144 نفر بهعنوان نمونه آماری جهت مطالعهانتخاب و پرسشنامههای پژوهش بین آنها توزیع گردید.ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته تدریس اثربخش و پرسشنامه تدریس خود-گزارشی که بر اساس مقیاس پنجدرجهای لیکرت تدوینشده بود. پایایی این ابزارهابر اساسمحاسبه ضریب آلفای کرون باخ، برای پرسشنامه تدریس اثربخش 76% و پرسشنامه تدریس خود-گزارشی 85%به دست آمد. دادههای تحقیق پس از جمعآوری در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یکراهه، تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر) تحلیل شد. نتایج بهدستآمده گویای آن است کهاستادان این دانشگاه به ترتیبدر تدریس خود بیشتر به مؤلفههای حرفهای، فنی و ارتباطی در تدریس توجه میکنند و از طرف دیگر بین تدریس اثربخش و تدریس خود-گزارشی از دیدگاه آنان رابطه وجود دارد. همچنین بین میزان توجه استادان به هر یک از مؤلفههای تدریس اثربخش به تفکیک رشتههای دانشگاه تفاوت وجود دارد. همچنین سه مؤلفه حرفهای، فنی و ارتباطی به ترتیب از بیشترین به کمترین، میزان توجه استادان را به خود جلب کرده است.