تحلیل کیفی چگونگی ارتباط اساتید با دانشجو معلمان: مطالعه موردی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
2 دانشگاه مازندران
doi
چکیده
از مهمترین ارتباطات در سطح دانشگاه که منجر به تحقق اهداف آموزشعالی میگردد، تعاملات میان اساتید و دانشجویان است. هدف از این پژوهش پرداختن به تفاوتهای رفتاری اساتید در برخورد با دو گروه جداگانه از دانشجویان؛ شامل: پذیرش ویژه فرهنگیان و پذیرش روزانه و نوبت دوم، در دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی در دانشگاه تهران میباشد. پژوهش حاضر، از نوع کیفی میباشد که با روش زیست تجربه نگاری انجام شده است و ابزارگردآوری دادهها مشاهده و مصاحبههای ساختارنیافته انفرادی است که با دانشجویان و دستیاران آموزشی صورت گرفته است. پژوهشگران در تحریر این ارزیابی، از روش خبرگی و نقادی آیزنر استفاده کردهاند. بررسیها در این پژوهش حاکی از آن است که رفتار اساتید در مدیریت کلاس، تعامل با دانشجویان(گفتار و رفتار)، تکالیف محوله به دانشجویان و ارزشیابی میان این دو گروه متفاوت بوده و این یافتهها، تساهل و تسامح را در رفتار اساتید نسبت به دانشجویان فرهنگی نشان میدهد، که این خود برآیندی از برچسب منفی است که در نگرش اساتید و فضای دانشکده نسبت به دانشجویان فرهنگی وجود دارد.