بررسی اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون

نویسندگان
doi
چکیده

دوره ۱۵، شماره ۲ - ( اردیبهشت ۱۳۹۶ ) جلد ۱۵ شماره ۲ صفحات ۱۳۸-۱۲۷ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Namazpoor J, Radfar M, Gavami H, Sheikhi N. THE EFFECTIVENESS OF APPLYING CONTINUOUS CARE MODEL ON LAPSE AND CRAVING OF PATIENTS THAT ARE TREATED WITH METHADONE MAINTENANCE THERAPY. Nursing and Midwifery Journal 2017; 15 (2) :127-138 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-3132-fa.html نمازپور جواد، رادفر مولود، قوامی هاله، شیخی ناصر. بررسی اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۶; ۱۵ (۲) :۱۲۷-۱۳۸ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۳۱۳۲-fa.html بررسی اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون جواد نمازپور ۱ ، مولود رادفر * ۲ ، هاله قوامی ۳ ، ناصر شیخی ۴ ۱- دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ۲- استادیار گروه پرستاری، دکترای آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول) ، mradfar1343@gmail.com mradfar1343@gmail.com mradfar1343@gmail.com ۳- مربی، عضو هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ۴- کارشناس ارشد آمار دانشگاه علوم پزشکی ارومیه : پیش زمینه و هدف: لغزش از چالش های عمده در درمان نگه دارنده با متادون بوده که منجر به عود مصرف مواد می شود. اشتیاق نیز مهم ترین عامل لغزش و بازگشت به مصرف مواد پس از دوره های درمانی است. هدف این مطالعه تعیین اثربخشی مدل مراقبت پیگیر بر لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 95 نفر از بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون انجام شد. نمونه ها به روش نمونه گیری تمام شماری انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (48 نفر) و کنترل (47 نفر) تقسیم شدند. مدل مراقبت پیگیر شامل مراحل آشناسازی، حساس سازی، کنترل و ارزشیابی روی گروه مداخله طی مدت 3 ماه اجرا شد و در پایان دو گروه ازنظر لغزش و اشتیاق مورد مقایسه قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه سنجش وسوسه مصرف مواد و چک لیست لغزش و غیبت گردآوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آماری تی مستقل و وابسته، کای دو و همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: اجرای مراقبت پیگیر در لغزش و اشتیاق بیماران تأثیر معنی داری داشت (05/0>P). میانگین لغزش در گروه مداخله از (89/0±07/2) به (1/1±57/1) کاهش و میانگین اشتیاق در گروه مداخله از (58/13±73/53) به (1/15±47/50) کاهش یافت که تفاوت معنی داری نسبت به گروه کنترل نشان داد. بحث و نتیجه گیری: اجرای مدل مراقبت پیگیر در کاهش لغزش و اشتیاق بیماران تحت درمان نگه دارنده با متادون مؤثر بود. لذا پیشنهاد می شود در کنار درمان نگه دارنده با متادون جهت پیشگیری از لغزش و کاهش اشتیاق از این الگوی مراقبتی استفاده گردد. واژه های کلیدی: مدل مراقبت پیگیر ، عود ، اشتیاق به مواد ، متادون نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.