وضعیت فواصل زمانی اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز – ایران

نویسندگان
doi
چکیده

دوره ۱۴، شماره ۸ - ( آبان ۱۳۹۵ ) جلد ۱۴ شماره ۸ صفحات ۷۳۷-۷۲۸ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Dadashzadeh A, Dehghannejhad J, Shams S, Sadegi H, Hassanzadeh F, Soheili A et al . SITUATION OF RESPONSE AND TRANSPORT TIME IN PRE-HOSPITAL TRAUMATIC PATIENTS FROM SCENE TO HOSPITAL IN TABRIZ – IRAN. Nursing and Midwifery Journal 2016; 14 (8) :728-737 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-2874-fa.html داداش زاده عباس، دهقان نژاد جواد، شمس صمد، صادقی همایون، حسن زاده فیروز، سهیلی امین و همکاران.. وضعیت فواصل زمانی اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز – ایران. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۵; ۱۴ (۸) :۷۲۸-۷۳۷ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۲۸۷۴-fa.html وضعیت فواصل زمانی اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز – ایران عباس داداش زاده ۱ ، جواد دهقان نژاد ۱ ، صمد شمس ۱ ، همایون صادقی ۱ ، فیروز حسن زاده ۱ ، امین سهیلی * ۲ ، مهرداد طلوعی ۱ ۱- دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ۲- دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) ، Soheili.a1991@gmail.com : پیش زمینه و هدف: یکی از مهم ترین مفاهیم در اورژانس پیش بیمارستانی پاسخ و انتقال سریع بیماران ترومایی است. هدف از این عمل ارائه مراقبت با کیفیت، کاهش آسیب و مرگ ومیر در اورژانس میباشد. شاخص های زمانی متعددی بر فرآیند اعزام آمبولانس اثر دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی فواصل زمان اعزام بیماران ترومایی از صحنه تا بیمارستان در اورژانس پیش بیمارستانی تبریز میباشد. مواد و روش کار: در این پژوهش توصیفی تمامی پروندههای مصدومان ترومایی تماس گیرنده با اورژانس 115 سال 1393 که منجر به اعزام اورژانسی در شهر تبریز گردیده، موردبررسی قرار گرفت. برای دسترسی به اهداف پژوهش از چک لیست مشتمل بر مشخصات بیمار، وضعیت صحنه، وضعیت بیمار و فواصل زمانی اعزام، استفاده شد. داده های جمع آوری شده پس از وارد کردن در نسخه 16 نرم افزار SPSS با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: از مجموع کل 37002 مأموریت ثبت شده در طول یک سال در اورژانس، 5614 مورد مربوط به مصدومان ترومایی بود. 88/75 درصد مرد بودند و میانگین سنی مصدومان 71/17 ± 54/35 سال بود. 5/94 درصد از مصدومان، سطح هوشیاری پایداری داشتند و هیچ بیماری در زمان انتقال در آمبولانس فوت نکرد. میانگین زمان فعال سازی، پاسخ، حضور در صحنه و انتقال بیماران به بیمارستان به ترتیب 38/2، 07/10، 11/8 و 13/9 دقیقه بود. در این مطالعه شایع ترین عامل ترومای بیماران حوادث ترافیکی (9/72 درصد) بوده و ترومای غیر نافذ (6/85 درصد) بیشترین نوع تروما بود. میانگین کل فواصل زمانی از زمان تماس تا رساندن بیمار به بیمارستان 16/30 دقیقه بود. در این پژوهش تفاوت معناداری بین میانگین زمان فعال سازی با سطح هوشیاری و مکانیسم آسیب و همچنین بین میانگین زمان کل اعزام با سطح هوشیاری، نوع تروما و مکانیسم آسیب دیده شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج مشخص نمود در شهر تبریز حوادث ترافیکی در رأس علل تروما قرار دارد. درمجموع شاخص های زمانی اعزام مناسب بود و پرسنل اورژانس در بیماران با وضعیت هوشیاری پایین و ترومای نافذ سریع عمل کردند. زمان فعالسازی آمبولانسها بالاتر به نظر می رسد که نیاز به برنامهریزی و اصلاح دارد. واژه های کلیدی: تروما ، اورژانس پیش بیمارستانی ، زمان ، آسیب ، صحنه نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.