بررسی نقش ادراک دانشجویان تحصیلات تکمیلی از مؤلفههای برنامه درسی در پیشبینی میزان انگیزش پژوهشی آنها
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش ادراک دانشجویان تحصیلات تکمیلی از مؤلفههای برنامه درسی در پیشبینی میزان انگیزش پژوهشی آنها است. بدین منظور نمونهای متشکل از 197 تن از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه فردوسی مشهد در سال تحصیلی 94-1393، به روش طبقهای تصادفی انتخاب گردید. این مطالعه از حیث هدف کاربردی، از حیث روش، توصیفی و از نوع همبستگی است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامههای محقق-ساخته ادراک دانشجویان از مؤلفههای برنامه درسی و پرسشنامه انگیزش پژوهشی بود. برای گزارش و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید. شاخصهای آمار توصیفی همچون تعداد، میانگین، انحراف معیار، بیشینه و کمینه نمرات و در آمار استنباطی نیز از آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که میان ادراک از مؤلفههای درسی به صورت کلی و انگیزش پژوهشی 0.58 همبستگی وجود دارد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین خرده مقیاسهای ادراک از مؤلفههای برنامه درسی (ادراک از هدف، محتوا، روش و ارزشیابی) و انگیزش پژوهشی دانشجویان همبستگی مثبت و معناداری دارد. نتایج رگرسیون همزمان نیز نشان داد که متغیرهای پیشبین میتوانند به صورت ترکیبی 43 درصد از تغییرات متغیر انگیزش پژوهشی را تبیین کنند و از بین متغیرهای پیشبین، دو متغیر ادراک از هدف و ادراک از محتوا میتواند متغیر ملاک (انگیزش پژوهشی) را پیشبینی کنند و سایر متغیرهای پیشبین (ادراک از روش و ارزشیابی) به تنهایی قادر به پیشبینی انگیزش پژوهشی نیستند. به-صورت کلی ادراک دانشجویان از مؤلفههای برنامهی درسی قابلیت پیشبینی انگیزش پژوهشی را داراست، این یافتهها مؤید رویکرد خود تعیین گری است که بیان میکند ادراکات حاصل از محیط بر انگیزش تأثیر میگذارد.