بررسی تأثیر آموزش بر کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی در بیمارستان های آموزشی شهر ارومیه

نویسندگان
doi
چکیده

دوره ۱۴، شماره ۴ - ( تیر ۱۳۹۵ ) جلد ۱۴ شماره ۴ صفحات ۳۸۸-۳۸۰ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Aghakhani N, Torabi M, Alinejad V, Broomand A, Nikoonejad A. THE EFFECT OF EDUCATION ON QUALITY OF LIFE IN PATIENTS WITH DIABETIC FOOT IN EDUCATIONAL HOSPITAL OF URMIA. Nursing and Midwifery Journal 2016; 14 (4) :380-388 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-2776-fa.html آقاخانی نادر، ترابی مهدی، علی نژاد وحید، برومند آنیرودا، نیکونژاد علیرضا. بررسی تأثیر آموزش بر کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی در بیمارستان های آموزشی شهر ارومیه. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۵; ۱۴ (۴) :۳۸۰-۳۸۸ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۲۷۷۶-fa.html بررسی تأثیر آموزش بر کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی در بیمارستان های آموزشی شهر ارومیه نادر آقاخانی ۱ ، مهدی ترابی ۱ ، وحید علی نژاد ۲ ، آنیرودا برومند ۱ ، علیرضا نیکونژاد * ۳ ۱- دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ۲- دانشکده پزشکی علوم پزشکی تربیت مدرس تهران ۳- دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران (نویسنده مسئول) ، nikoonejad.anikoo@gmail.com : تاریخ دریافت 05/11/1394 تاریخ پذیرش 21/01/1395 چکیده پیش زمینه و هدف: بیماری دیابت یکی از معضلات مهم بهداشتی درمانی جامعه جهانی است که گاه می تواند منجر به گانگرن و حتی قطع عضو و تحمیل بار مالی، روانی و کاهش کیفیت زندگی در سراسر عمر بیمار شود. از سوی دیگر تأثیر آموزش به بیمار توسط پرستار بر کیفیت زندگی بیماران دچار بیماری های مزمن به عنوان یکی از نقش های پرستار مورد تأکید قرار گرفته است. مطالعه حاضر باهدف مقایسه اثرات آموزش بر کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی در بیمارستان های آموزشی شهر ارومیه در سال 1394 انجام شد. مواد و روش کار: این مطالعه نیمه تجربی طی دو مرحله قبل و بعد از آموزش بر روی 136 بیمار دیابتی که به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تخصیص داده شدند انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی خاص بیماران دارای زخم پای دیابتی (DFS) بود که قبل از مداخله، به صورت مصاحبه حضوری تکمیل گردید و بعد از تعیین نیازهای آموزشی، یک برنامه آموزشی برای گروه مداخله انجام شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS18 با استفاده از آمار توصیفی و آزمون زوجی و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: 72 در صد از افراد شرکت کننده را مردان و 28 درصد از افراد را زنان تشکیل می دادند و میانگین سنی این افراد 58/53 سال بود. در بررسی ارتباط کیفیت زندگی با متغیرهای موردبررسی، ارتباط معنی داری بین متغیر سن، جنس، وضعیت مالی، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل و کیفیت زندگی هر دو گروه موردبررسی یافت شد. همچنین بررسی میانگین و انحراف معیار دو گروه آزمون و کنترل نشان داد که پس از آموزش میانگین کیفیت زندگی گروه کنترل در ابعاد مختلف پایین تر از گروه آزمون و تأثیر آموزش بر کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی معنی دار می باشد (05/0< p). بحث و نتیجه گیری: ارائه آموزش های مناسب در زمینه پیشگیری از عوارض و تأخیر در بهبود و درمان پای دیابتی از طریق بالاتر بردن سطح آگاهی مددجویان می تواند سبب افزایش کیفیت زندگی در بیماران دچار پای دیابتی گردد. واژه های کلیدی: کیفیت زندگی ، آموزش ، پای دیابتی نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.