تأثیر اجرای برنامه پییر منتورینگ بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری در محیط بالینی
نویسندگان
doi
چکیده
دوره ۱۳، شماره ۸ - ( آبان ۱۳۹۴ ) جلد ۱۳ شماره ۸ صفحات ۶۵۴-۶۴۸ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks bagheriyeh F, hemmati maslek pak M, hashemloo L. THE EFFECT OF PEER MENTORING PROGRAM ON ANXIETY STUDENT IN CLINICAL ENVIRONMENT. Nursing and Midwifery Journal 2015; 13 (8) :648-654 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-2147-fa.html باقریه فرزانه، همتی مسلک پاک معصومه، هاشم لو لیلا. تأثیر اجرای برنامه پییر منتورینگ بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری در محیط بالینی. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۴; ۱۳ (۸) :۶۴۸-۶۵۴ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۲۱۴۷-fa.html تأثیر اجرای برنامه پییر منتورینگ بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری در محیط بالینی فرزانه باقریه ۱ ، معصومه همتی مسلک پاک * ۲ ، لیلا هاشم لو ۱ ۱- کارشناسی ارشد پرستاری، مربی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ۲- دانشیار گروه پرستاری، مرکز تحقیقات چاقی مادر و کودک، عضو هیأت علمی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول) ، hemmatma@yahoo.com : تاریخ دریافت 15/02/1394 تاریخ پذیرش 25/04/1394 چکیده پیش زمینه و هدف: یکی از شایع ترین مشکلات دانشجویان پرستاری در محیط بالینی، اضطراب است که می تواند در یادگیری آن ها اثرات منفی ایجاد نماید. برنامه پییرمنتورینگ می تواند یکی از راهبردهای مؤثر برای کاهش استرس دانشجویان در محیط بالینی باشد. هدف از مطالعه حاضر تعیین تأثیر اجرای برنامه پییرمنتورینگ بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری می باشد. مواد و روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی 44 نفر از دانشجویان ترم دوم پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه در سال 1391 به صورت سرشماری انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل (21) و مداخله (23) تقسیم شدند. در گروه مداخله به ازای هر 5-4 نفر یک دانشجوی ترم 7 پرستاری به عنوان پییرمنتورینگ نقش راهنمایی و حمایت دانشجویان را بر عهده گرفت. در گروه کنترل نیز آموزش بالینی توسط اساتید بالینی دانشکده به طورمعمول صورت گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه سنجش اضطراب اشپیل برگر بود. میزان اضطراب دانشجویان در اولین جلسه کارآموزی و سپس در پایان کارآموزی در هر دو گروه مشخص شد. داده ها با استفاده از نرم افزار (16) spss و آزمون های آماری کای دو، تی مستقل، من ویتنی و ویلکاکسون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد میانگین نمرات اضطراب دانشجویان گروه مداخله از 34/ 34 به 69/29 بعد از اجرای برنامه پییرمنتورینگ کاهش یافت. آزمون آماری ویلکاکسون نیز این اختلاف آماری را معنادار نشان داد (001/0 =P). باوجوداینکه میزان اضطراب دانشجویان در هر دو گروه بعد از کارآموزی کاهش یافته بود ولی میانگین اضطراب در گروه مداخله کاهش بیشتری یافته بود به طوری که آزمون من ویتنی اختلاف آماری معناداری را بین تفاضل میانگین نمرات اضطراب قبل و بعد از مداخله بین دو گروه نشان داد (001/0P=). بحث و نتیجه گیری: اجرای برنامه پییرمنتورینگ روشی مؤثر جهت کاهش اضطراب دانشجویان پرستاری در محیط بالینی می باشد. لذا پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزش بالینی، از این شیوه که نیاز به هزینه اضافی ندارد، به عنوان یک روش آموزش مکمل و نه یک روش مستقل استفاده نمایند. مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره سیزدهم، شماره هشتم، پی درپی 73، آبان 1394، ص 654-648 آدرس مکاتبه: دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران، تلفن: 32754961-044 واژه های کلیدی: پییرمنتورینگ ، اضطراب ، دانشجویان پرستاری ، آموزش بالینی نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: آموزش علوم پزشکی ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.