نقش فقه در تکوین هویت تشیع امامی
نویسندگان
1 استادیار گروه شیعه شناسی دانشگاه ادیان و مذاهب قم
2 دانش آموخته دکتری شیعه شناسی دانشگاه ادیان و مذاهب قم
doi
0392چکیده
هویت مقولهای است که امروزه در علوم اجتماعی اهمیت فراوان دارد و از ابعاد مختلف مورد پژوهش قرار میگیرد. یکی از ابعاد آن، هویت دینی است که فقه، قانون رفتارهای آن است. درباره نقش فقه در هویت شیعه امامیه، با سه دیدگاه روبهرو هستیم. برخی پژوهشگران با نادیدهگرفتن بُعد فقهی تلاش کردهاند بعد عرفانی شیعه امامیه را برجسته نموده، به نوعی هویت شیعه را با تصوف پیوند بزنند. برخی دیگر مانند ابنتیمیه با آنکه نقش فقه امامیه در شکلگیری هویت شیعه را میپذیرد، مشروعیت آن را انکار کرده، بنیان تشیع را برکفر و نفاق و ساخته فردی یهودی معرفی میکند. نظریه مختار در این پژوهش که دیدگاه رسمی امامیه است و برخی از شیعهپژوهان غربی نیز کمابیش به آن اذعان دارند، آن است که از آغاز شکلگیری شیعه، احکام شرعی و چگونگی استنباط آن و مراجع صلاحیتدار برای آن نقش پررنگی در هویت شیعه داشته است. روایات تقیه، احادیثی که انحرافات و بدعتهای فقهی پدیدآمده پس از عصر رسول خداJ را گزارش میکند و نیز برخی گزارشهای تاریخی از شواهد صدق این مدعاست.