فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوره ۱۲، شماره ۱۰ - ( دی ۱۳۹۳ ) جلد ۱۲ شماره ۱۰ صفحات ۹۰۷-۸۹۹ | برگشت به فهرست نسخه ها Download citation: BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks Send citation to: Mendeley Zotero RefWorks Fakhr-Movahedi A L, Nobahar M, Bolhasani M. THE EFFECT OF TOUCH ON THE VITAL SIGNS OF AGITATED PATIENTS UNDERGOING MECHANICAL VENTILATION: AN INTERVENTIONAL STUDY. Nursing and Midwifery Journal 2015; 12 (10) :899-907 URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-1-1839-fa.html فخرموحدی علی، نوبهار منیر، بوالحسنی معصومه. بررسی تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی. مجله پرستاری و مامایی. ۱۳۹۳; ۱۲ (۱۰) :۸۹۹-۹۰۷ URL: http://unmf.umsu.ac.ir/article-۱-۱۸۳۹-fa.html بررسی تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی علی فخرموحدی ۱ ، منیر نوبهار * ۲ ، معصومه بوالحسنی ۳ ۱- استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری بهداشت مادران و کودکان، سمنان، ایران ۲- استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، سمنان، ایران (نویسنده مسئول) ، nobahar43@yahoo.com ۳- کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، بیمارستان دی تهران، بخش مراقبت های ویژه، تهران، ایران : بررسی تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی علی فخرموحدی [1] ، منیر نوبهار [2] *، معصومه بوالحسنی [3] تاریخ دریافت 07/07/1393 تاریخ پذیرش 10/09/1393 چکیده پیش زمینه و هدف: بی قراری بیماران تحت تهویه مکانیکی روند درمان و علائم حیاتی آنان را تحت تأثیر قرار می دهد. علائم حیاتی به دنبال بی قراری بیمار افزایش یافته و ممکن است روند بهبودی بیمار را به تأخیر بی اندازد. لذا این مطالعه باهدف تعیین تأثیر لمس بر علائم حیاتی بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مداخله ای (نیمه تجربی) با طرح قبل و بعد روی 35 بیمار دچار بی قراری (دارای امتیاز 2+ تا 4+ از معیار ریچموند) که تحت تهویه مکانیکی بودند، بعد از اخذ رضایت از همراه آن ها انجام شد. مداخله روی تمام بیماران به دو حالت حضور بر بالین بیمار همراه و بدون لمس مچ دست به مدت پنج دقیقه انجام شد. علائم حیاتی (ضربان قلب، تنفس، درجه حرارت، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک) قبل و بعد از مداخله اندازه گیری شد. درنهایت نتایج با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون های کولموگراف اسمیرونوف و تی) در سطح معنی داری کم تر از 5درصد آنالیز شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که حالت حضور بر بالین بیمار همراه با لمس مچ دست باعث کاهش معنی دار در میزان فشارخون سیستولیک، ضربان قلب و تعداد تنفس نسبت به حالت عدم لمس مچ دست شد (001/0 > P )، درحالی که در میزان فشارخون دیاستولیک (116/0= P ) و درجه حرارت بدن (651/0= P ) بین دو حالت اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: یافته های فوق نشان می دهد که به کارگیری لمس در بیماران بی قرار تحت تهویه مکانیکی می تواند به عنوان یک راهکار مناسب در کنترل و تثبیت علائم حیاتی در نظر گرفته شود. کلیدواژه ها: تهویه مکانیکی، بی قراری، لمس، علائم حیاتی مجله دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه، دوره دوازدهم، شماره دهم ، پی درپی 63، دی 1393، ص 907-899 آدرس مکاتبه: دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، تلفن: 02333546192 Email: nobahar43@yahoo.com [1] استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری بهداشت مادران و کودکان، سمنان، ایران [2] استادیار دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، گروه پرستاری داخلی- جراحی، سمنان، ایران (نویسنده مسئول) [3] کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، بیمارستان دی تهران، بخش مراقبت های ویژه، تهران، ایران واژه های کلیدی: تهویه مکانیکی ، بی قراری ، لمس ، علائم حیاتی نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: مدیریت پرستاری ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما: ارسال پیام به نویسنده مسئول بازنشر اطلاعات این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.