تأثیر قارچکش بنومیل و سیتوکینین بر میزان آلودگی و رشد ریزنمونههای گرهای Vaccinium arctostaphylos .L. در شرایط درون شیشهای
نویسندگان
doi
10.22092/ijmapr.2022.356225.3070چکیده
آلودگی میکروبی یکی از چالشهای اصلی و از عوامل تأثیرگذار در پاسخ ریزنمونهها در کشتهای درون شیشهای است، بهویژه در گیاهان چوبی که ریزنمونهها از رویشگاه طبیعی تهیه میگردد. در تحقیق حاضر، جهت بررسی تأثیر بنومیل بر میزان آلودگی و رشد ریزنمونههای گره قرهقاط (Vaccinium arctostaphylos L.)، از محیط کشت MS حاوی غلظتهای مختلف بنومیل (0 تا2000 میلیگرم بر لیتر) استفاده شد. همچنین، جهت بررسی برهمکنش بنومیل، محیط کشت پایه و ترکیب هورمونی بر پاسخ رشدی ریزنمونهها، محیط کشتهای پایه مختلف (MS، AN و WPM) حاوی IBA (0.1 میلیگرم بر لیتر)، سیتوکینین (زآتین، BAP و TDZ در غلظتهای 0، 0.5، 1 و 2 میلیگرم بر لیتر) و بنومیل (صفر و 150 میلیگرم بر لیتر) بررسی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از غلظتهای مختلف بنومیل در محیط کشت پایه MS تأثیر معنیداری بر میزان آلودگی ریزنمونهها نداشت، ولی استفاده از بنومیل در غلظتهای پایینتر (400 میلیگرم بر لیتر یا کمتر)، شرایط رشدی مناسبی را فراهم کرد. اثرمتقابل تیمارها تأثیر معنیداری بر درصد زندهمانی و برگدهی ریزنمونهها داشت. در محیط MS، درصد زندهمانی و برگدهی در حضور بنومیل بیشتر از محیط فاقد بنومیل بوده، ولی در محیطهای AN و WPM درصد زندهمانی و برگدهی بهطور معنیداری در حضور بنومیل کاهش پیدا کرد. علاوهبراین، در محیطهای AN و WPM حاوی سیتوکینین، حضور بنومیل باعث کاهش معنیدار درصد برگدهی شد، ولی در محیط MS بسته به نوع و غلظت سیتوکینین تأثیر بنومیل متفاوت بود.