اثر تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن‌های HSP-72 و TGF-β بافت کلیه و برخی نشانگرهای سرمی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی نوع-II

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2021.14798.1100
چکیده

مقدمه و هدف: بیماری کلیه دیابتی (DKD) یکی از اختلالات بسیار مهم دیابت است. پروتئین شوک گرمایی 72 (HSP72) و فاکتور رشد تغییردهنده بتا (TGFβ) به­عنوان نشانگرهای راهبردی در حفاظت کلیه مورد توجه می­باشند. تمرین تناوبی شدید (HIIT) نیز اثرات مثبتی بر مدیریت دیابت دارد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر HIIT بر بیان ژن­های HSP72 و TGFβ در بافت کلیه موش­های صحرایی دیابتی نوع 2 بود. مواد و روش ها: بیست و یک سر موش صحرایی به­طور تصادفی در سه گروه (7=تعداد) تقسیم شدند: کنترل، دیابت و دیابت+HIIT. القای دیابت نوع 2 با تزریق درون صفاقی نیکوتین آمید و استرپتوزتوسین انجام شد. گروه دیابت+HIIT چهار هفته برنامه ورزشی داشتند. بیست و چهار ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، همه حیوانات تشریح شدند. نمونه­های خونی برای سنجش سطح گلوکز، انسولین، کراتینین، اوره و اسید اوریک پلاسما جمع شد. کلیه چپ جدا و هموژنایز شد و بیان ژن­های مذکور با استفاده از Real-time PCR صورت گرفت. نتایج: : دیابت به­طور معنی­داری بیان ژن TGFβ را افزایش و بیان HSP72 را کاهش داد. در مقایسه با گروه دیابت، HIIT سطح گلوکز پلاسما را اندکی کاهش داد که معنی­دار نبود؛ با این حال، HIIT شاخص مقاومت به انسولین را بهبود داد (03/0=p). تغییرات کراتینین معنی­دار نبود اما اسید اوریک در گروه دیابت+HIIT کاهش معنی­داری داشت (02/0=p). همچنین، HIIT بیان ژن TGFβ را کاهش و HSP72 را افزایش داد (001/0=p). نتیجه‌گیری: یافته­های ما نشان داد HIIT به­عنوان روش مداخله غیردارویی، احتمالا اثرات محافظتی بر کلیه موش­های صحرایی دیابتی نوع 2 دارد.