چالشها و فرصتهای همگرایی منطقهای اکو ازمنظر تئوری کارکردگرایی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد رشته جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
چکیده
همگرایی منطقهای فرایندی است که به صورت تدریجی شکل میگیرد و به تشریح این امر توجه دارد که چگونه و چرا دولتها از داشتن حاکمیت کامل دست میکشند و روشهای جدیدی را برای رفع اختلافهای میان خود بهکار میبرند. سازمان اکو از زمان تأسیس نتوانسته است موفقیت شایانی به دست آورد. پژوهش حاضر بر محور این پرسش شکل میگیرد که چه عاملی بیشترین نقش را در عدم همگرایی منطقهای در سازمان اکو داشته است؟و در پاسخ به این سؤال این فرضیه مطرح شد که بهنظر میرسد نادیده گرفتن کارکردهای فضایی و جغرافیایی در ایجاد همگرایی مهمترین عامل عدم همگرایی منطقهای در سازمان اکو بوده است. ازاینرو پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و به شیوهای اسنادی به بررسی چالشها و فرصتهای همگرایی کشورهای عضو اکو پرداخته است. نتایج تحقیق نشاندهنده تأثیر منفی چالشهای جغرافیایی بر مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در همکاری و همگرایی اعضای اکو و همچنین مغفول ماندن فرصتهای جغرافیایی در فرایند همگرایی است.
