تاثیر چهار هفته تمرین استقامتی به همراه مکمل یاری پروبیوتیک بر بیان ژن Bax و Bcl-2 در کاردیومیوسیت رت های دیابتی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2021.14363.1068چکیده
مقدمه و هدف: افزایش آپوپتوز کاردیومیوسیت ها از عوامل اصلی ایجاد کاردیومیوپاتی دیابتی است. با توجه به نقش پروبیوتیک ها و تمرینات ورزشی در بهبود عوارض ناشی از دیابت، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هم افزای تمرین استقامتی و مکمل پروبیوتیک بر بیان ژن های Bax و Bcl-2 در کاردیومیوسیت های رت های دیابتی بود. مواد و روش ها: 30 سر رت نر نژاد ویستار با میانگین وزن 10±270 گرم، به صورت تصادفی به 5 گروه: کنترل سالم (NC)، کنترل دیابتی (DC)، مکمل پروبیوتیک دیابتی (SDC)، تمرین دیابتی (TD) و مکمل پروبیوتیک - تمرین دیابتی (STD) تقسیم شدند. گروه های تمرینی با شدت60-65 درصد vVO2peak، 5 روز در هفته به مدت 4 هفته بر روی تردمیل دویدند. همزمان گروه های مکمل، روزانه 2 گرم مکمل پروبیوتیک دریافت کردند. بیان ژن های Bax و Bcl-2 در بطن چپ رت ها به روش qReal-Time PCR، و تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون آنالیز واریانس دوطرفه با سطح معنی داری 05/0>p انجام شد. نتایج: بیان ژنBax در همه گروه ها نسبت به گروه DC کاهش داشت (05/0<p) اما در گروه TD نسبت به STD تفاوت معنادار نبود ( 918/0=p). همچنین بیان ژن Bcl-2 در همه گروه ها نسبت به گروه DC افزایش یافت (001/0=p) اما در گروه TD نسبت به STD این افزایش معنادارتر بود (002/0=p). نتیجهگیری: به نظر می رسد تمرین استقامتی به همراه مکمل یاری پروبیوتیک با تاثیر هم افزا بر برخی عوامل موثر بر آپوپتوز کاردیومیوسیت ها می تواند در کاهش عوارض ناشی از دیابت در کاردیومیوسیت رت های دیابتی موثر باشد.