بررسی اثر تداخلی دوزهای پایین کتامین با سندروم تخمدان پلی‏ کیستیک القاء شده با مرفین در موش بزرگ آزمایشگاهی

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 گروه زیست‏ شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 گروه زیست‏ شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

4 2. گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2021.14147.1055
چکیده

مقدمه و هدف: مرفین احتمالاً با تغییر سطح گلوتامات در هسته های هیپوتالاموسی باعث القایPCOS) Polycystic ovary syndrome )  می‏شود. در این پژوهش اثر تداخلی دوزهای پایین کتامین با PCOS ناشی از مرفین بررسی شد. مواد و روش ها: 48 سر موش ماده نژاد ویستار باکره در محدوده وزنی 220-250 گرم انتخاب و به طور تصادفی در هشت گروه دسته بندی شدند. گروه اول مرفین (5 میلی گرم بر کیلوگرم) به صورت داخل صفاقی دریافت کرد. گروههای دوم تا چهارم کتامین دریافت کردند (1، 2، 4 میلی گرم بر کیلوگرم). در گروههای 5 تا 7، کتامین (1، 2، 4 میلی گرم بر کیلوگرم) 20 دقیقه جلوتر از مرفین (5 میلی گرم بر کیلوگرم) تزریق شد. گروه کنترل فقط سالین (1 میلی لیتر بر کیلوگرم) گرفت. پس از 48 ساعت، نمونه‏های خون و سرم برای تعیین سطوح هورمونی تهیه گردید و تخمدان و رحم حیوانات بیومتری و به کمک هماتوکسیلین-ائوزین رنگ آمیزی شدند. تجزیه و تحلیل آماری با آنالیز واریانس (ANOVA) تحت 05/0=α انجام شد. نتایج: مرفین و کتامین تنها موجب القای PCOS شدند. با این حال، تجویز کتامین قبل از مرفین، باعث کاهش معنی دار تعداد کیست در تخمدان گردید. همچنین در گروه دریافت‏کننده مرفین، افزایش نسبی قطر رحم مشاهده شد که این امر به دلیل پیش تیمار کتامین متوقف شد. این اثرات با کاهش سطح FSH و تغییر مقادیر استروژن و پرولاکتین ارتباط نشان داد. نتیجه‌گیری: اثر تداخلی کتامین با مرفین کاملاً به تغییر در سطح هورمون گنادوتروپین بستگی دارد.