تاثیر 12 هفته تمرین استقامتی و مکمل ال آرژنین بر سطوح دی متیل آرژنین نامتقارن (ADMA) و نیتریک اکساید در زنان یائسه دارای پرفشار خونی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

5 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2021.14027.1047
چکیده

مقدمه و هدف: تمرین ورزشی و مداخلات تغذیه ای از قبیل مصرف ال آرژنین نقش موثری در کنترل پرفشار خونی دارند. بنابراین، در پژوهش حاضر تاثیر 12 هفته تمرین استقامتی و مکمل ال آرژنین بر سطوح دی متیل آرژنین نامتقارن (ADMA) و نیتریک اکساید (NO) در زنان مبتلا به پرفشار خونی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: 40 زن یائسه دارای پرفشار خونی (56/2±26/55 سال، شاخص توده بدن: 18/1±61/28 kg.m2) به صورت تصادفی در چهار گروه (10 نفری) شامل گروه های دارونما، ال آرژنین، تمرین و تمرین+ال آرژنین تقسیم شدند. برنامه تمرین استقامتی به مدت 12 هفته با 75-60 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. مصرف ال آرژنین نیز روزانه 6 گرم در نظر گرفته شد. خونگیری در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون (48 ساعت بعد از جلسه آخر تمرین یا مصرف ال آرژنین) انجام و سطوح ADMA و NO به روش الایزا اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS24 و آزمون آنالیز کوواریانس انجام گردید. نتایج: سطح ADMA در گروه تمرین و تمرین+ال آرژنین نسبت به گروه دارونما و ال آرژنین کاهش معناداری نشان داد (05/0>p). سطح NO در همه گروه ها در مقایسه با گروه دارونما به صورت معنادار افزایش یافت (05/0>p). با وجود کاهش فشار خون سیستولی در گروه  های ال آرژنین، تمرین و تمرین+ال آرژنین در مقایسه با گروه دارونما (001/0>p)، کاهش فشار خون سیستولی در گروه تمرین+ال آرژنین نسبت به گروه تمرین (001/0>p) و ال آرژنین (05/0>p) نیز معنادار بود. نتیجه‌گیری: مصرف ال آرژنین اثرگذاری تمرین استقامتی در کاهش فشار خون سیستولی را افزایش می دهد که احتمالاً تاحدودی بواسطه افزایش بیشتر سطح NO اتفاق می افتد.