بررسی اثر شوک درمانی الکتریکی بر میزان افسردگی موشهای صحرایی نر آلزایمری
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2021.13548.1015چکیده
مقدمه و هدف: وقوع افسردگی در بیماری آلزایمر بسیار شایع میباشد و مکانیسمهای مختلفی در همراه شدن این دو بیماری با یکدیگر دخیل هستند. شوک درمانی الکتریکی یکی از روشهای درمانی موثر در درمان افسردگی بوده و ما در مطالعه پیش رو به تأثیرات آن در مدل آزمایشگاهی آلزایمر و افسردگی در حیوانات آزمایشگاهی میپردازیم. مواد و روش ها: برای این منظور تعداد 48 موش صحرایی نر نژاد ویستار به 6 گروه کنترل، افسرده، آلزایمر بدون دریافت شوک درمانی الکتریکی، آلزایمر با دریافت شوک درمانی الکتریکی، آلزایمر و افسرده بدون دریافت شوک درمانی الکتریکی، آلزایمر و افسرده با دریافت شوک درمانی الکتریکی تقسیم شدند. آلزایمر با مدل تزریق داخل بطنی استرپتوزوتوسین و افسردگی با تزریق داخل صفاقی رزرپین ایجاد شد. تستهای رفتاری در گروه ها صورت گرفت و نهایتاً دادههای آزمون با تستهای آماری مربوط، مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: پارامترهای رفتاری رجحان سوکروز، ماز بعلاوه مرتفع، آزمون جعبه باز در موشهای درمان شده با روش شوک درمانی الکتریکی، نشان دهنده تأثیر این روش درمانی در تعدیل خلق و خو در موش های مبتلا به آلزایمر و افسردگی میباشد. نتیجهگیری: به طور کلی تعدیل پارامترهای رفتاری در موشهای مبتلا به آلزایمر و افسردگی که با روش شوک درمانی الکتریکی درمان شده اند، حاکی از تأثیر درمانی این روش در بهبود وضعیت خلقی این دسته از حیوان ها میباشد.
