اثر محافظتی گرلین بر تغییرات هیستوپاتولوژیکی بافت کلیه موشهای تحت تیمار با سیکلوفسفامید
نویسندگان
1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مراغه، مراغه، ایران
4 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
5 گروه علوم تشریحی و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2021.13831.1035چکیده
مقدمه و هدف: سیکلوفسفامید یکی از داروهای رایج در شیمیدرمانی و سرکوب سیستم ایمنی در پیوند ارگانها میباشد. کاربرد کلینیکی سیکلوفسفامید به دلیل عوارض جانبی زیادی که در اثر سمیت تولیدمثلی، کبدی، کلیوی و قلبی در بیماران و مدلهای حیوانی دارد، کمتر شده است. هدف این مطالعه بررسی اثر گرلین در برابر آسیبهای ناشی از سیکلوفسفامید در بافت کلیه میباشد. مواد و روش ها: 32 سر موش سوری نر 2 ماهه به طور تصادفی به 4 گروه 1- کنترل 2-سیکلوفسفامید 3- سیکلوفسفامید + گرلین 4- گرلین تقسیم شدند. سیکلوفسفامید هفتهای یک بار (100 میلی گرم بر کیلوگرم) و گرلین (80 میکروگرم بر کیلوگرم) روزانه به مدت 5 هفته به صورت داخل صفاقی تزریق شدند. پس از 5 هفته کلیهها خارج شده و پس از توزین تغییرات بافتی توسط رنگ آمیزیهای هماتوکسیلین- ائوزین و پریودیک اسید شیف مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: بررسیها نشان داد که سیکلوفسفامید باعث کاهش معنادار وزن بدن و کلیه شده و همچنین سبب افزایش معنادار آسیب بافتی میشود (05/0>p). درمان با گرلین به طور معناداری باعث بهبودی در فاکتورهای فوق گردید (05/0>p). نتیجهگیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که گرلین میتواند اثرات تخریبی ناشی از سیکلوفسفامید در بافت کلیه را کاهش دهد.