اثر محافظتی گرلین بر تغییرات هیستوپاتولوژیکی بافت کلیه موش‌های تحت تیمار با سیکلوفسفامید

نویسندگان

1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مراغه، مراغه، ایران

4 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران

5 گروه علوم تشریحی و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2021.13831.1035
چکیده

مقدمه و هدف: سیکلوفسفامید یکی از داروهای رایج در شیمی­درمانی و سرکوب سیستم ایمنی در پیوند ارگان­ها می­باشد. کاربرد کلینیکی سیکلوفسفامید به دلیل عوارض جانبی زیادی که در اثر سمیت تولید­مثلی، کبدی، کلیوی و قلبی در بیماران و مدل­های حیوانی دارد، کمتر شده است. هدف این مطالعه بررسی اثر گرلین در برابر آسیب­های ناشی از سیکلوفسفامید در بافت کلیه می­باشد. مواد و روش ها: 32 سر موش سوری نر 2 ماهه به طور تصادفی به 4 گروه 1- کنترل 2-سیکلوفسفامید 3- سیکلوفسفامید + گرلین 4- گرلین تقسیم شدند. سیکلوفسفامید هفته­ای یک بار (100 میلی گرم بر کیلوگرم) و گرلین (80 میکروگرم بر کیلوگرم) روزانه به مدت 5 هفته به صورت داخل صفاقی تزریق شدند. پس از 5 هفته کلیه­ها خارج شده و پس از توزین تغییرات بافتی توسط رنگ آمیزی­های هماتوکسیلین- ائوزین و پریودیک اسید شیف مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: بررسی­ها نشان داد که سیکلوفسفامید باعث کاهش معنادار وزن بدن و کلیه شده و همچنین سبب افزایش معنادار آسیب بافتی می­شود (05/0>p). درمان با گرلین به طور معناداری باعث بهبودی در فاکتورهای فوق گردید (05/0>p). نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که گرلین می­تواند اثرات تخریبی ناشی از سیکلوفسفامید در بافت کلیه را کاهش دهد.

کلیدواژه‌ها