فقر کودکان در شهر تهران ـ 1390: (آموزش و اطلاعات)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا
2 کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
کودکان سرمایه انسانی هر جامعهای هستند، محرومیت کودکان از امکانات رفاهی، آنها را با دشواریهای گوناگون مواجه میکند که این وضعیت اسفناک در دوران بزرگسالی نیز ادامه مییابد. بنابراین پژوهش حاضر به بررسی فقر کودکان در شهر تهران پرداخته است. با استفاده از دادههای «طرح سنجش عدالت در شهر»؛ ابتدا نرخ فقر کودکان در ابعاد آموزش و اطلاعات محاسبه شده و سپس با تخمین مدل لاجیت به بررسی تأثیر متغیرهای وضعیت تحصیلات، اشتغال، سن و جنسیت سرپرست خانوار، وجود خشونت، ناامنی غذایی، فرد معتاد، معلول در خانوار و تأثیر محل سکونت جغرافیایی بر فقر کودک پرداخته شده است. بنابر یافتهها بیشترین نرخ عدم حضور در مدرسه در سن 7 تا 11 سال برای منطقه 18 (4/1 درصد)، 12 تا 14 سال منطقه 14 (46/1 درصد)؛ 15 تا 17 سال منطقه 17 (08/3 درصد)، 7 تا 18 سال منطقه 17 (71/1 درصد)، همچنین 31 درصد از کودکان 4 تا 6 سال منطقه 16 در مهدکودک و پیشدبستانی ثبتنام نکردهاند. بیشترین نرخ شکاف آموزشی در مقطع ابتدایی (84/8 درصد) و راهنمایی (88/6 درصد)، برای منطقه 15 و دبیرستان (06/6 درصد) در منطقه 18 است. زن سرپرست خانوار، افزایش سن سرپرست خانوار، وجود ناامنی غذایی، خشونت و فرد معلول در خانوار از مهمترین عوامل محرومیت آموزشی کودکان است. 52/0 درصد از کودکان 7 تا 18 سال جنوب تهران و 07/1 درصد از کودکان منطقه 15 نیز به هیچکدام از سه مؤلفه تلفن ثابت، موبایل و کامپیوتر دسترسی ندارند.