تیپشناسی تطبیقی شخصیّت ملکالشعرای بهار و فدوی طوقان از خلال زندانسرودههایشان براساس مکتب انیاگرام
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیّات عربی، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند، ایران.
doi
10.22059/jor.2021.307204.2019چکیده
واژگان شعر، تجلّیگر شخصیِّت شاعر است؛ زیرا آیینه احساس و تخیّلش بوده و از محتوای شخصیّتش مایه میگیرد. پس پردازش مضامین شعر، میتواند ما را با برخی زوایای شخصیّت شاعر، آشنا کند. این تجلّی، به مرزهای سیاسی و جغرافیایی محدود نیست؛ از اینرو در حوزه ادبیّات تطبیقی میتوان به مقایسه مضامین شاعران پرداخت تا همسانیها و ناهمسانیهای شخصیّت آنان را تا اندازهای درک نمود. مکتب انیاگرام به معرّفی تیپهای نُهگانه شخصیّت و ویژگیهای هر یک پرداخته است. بنابر اصول انیاگرام، هر شخصی فقط دارای ویژگیهای یک تیپ میباشد. ملک الشعرای بهار، ادیب ایرانی و فدوی طوقان، شاعر فلسطینی، با توجه به مسائل سیاسی، اجتماعی و مشکلات جامعه، سرودههای بسیاری را به ادبیات پایداری اختصاص دادهاند. پژوهش حاضر کوشیده است تا بارزترین مضامین زندانسرودههای این دو شاعر را، بهویژه هنگام پیکار، تبعید و زندان، با رویکرد تحلیلی-تطبیقی و بنابر مکتب انیاگرام، بررسی نماید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که مهمّترین موضوعات مشترک حبسیّات ایندو شاعر، دادخواهی، استبدادستیزی، آگاهسازی، پاسداشت آرمانها، تکریم شهیدان و... است که مبیّن مسئولیتپذیری، پشتکار، واقعبینی و جمعگرایی شخصیّتی آنهاست.