نزاع عارف و فیلسوف بر سر ماهیت خداوند
نویسندگان
1 عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
doi
873چکیده
از مهمترین نزاعهای میان عارف و فیلسوف اختلافی است که بر سر ماهیت «واجبالوجود بالذات» است. عارف و فیلسوف - هر دو - ماهیت واجب را همان وجود او قرار میدهند و واجب را مانند ممکنات دارای دو جنبة وجود و ماهیت متفاوت نمیدانند؛ بلکه میگویند ماهیت واجب عیناً همان وجود اوست؛ اما عارف و فیلسوف بر سر این وجودی که عین ماهیت واجب است، به اختلاف گراییدهاند. عرفا میگویند وجودی که همان ماهیت واجب بالذات است، «وجود» لابشرطی است که از هر گونه تقیدی رهاست و فیلسوفان بر این باورند وجودی که همان ماهیت واجب بالذات است، وجود خاصی است که به دلیل خصوصیت واجبالوجودی از سایر حقایق وجودی متمایز است. به نظر میرسد دراینباره دیدگاه فلاسفه مخدوش و دیدگاه عرفا معقول و مقبول است و براهینی بر اثبات آن آورده شده یا میتوان اقامه کرد.