آزادی عمل قضایی در صدور قرارهای تأمین کیفری
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران
doi
چکیده
آزادی عمل از جمله مفاهیمی است که تحت تأثیر ورود مطالعات تجربی به حوزه عدالت کیفری مورد توجه قرار گرفته است. منظور از آزادی عمل مجموعه اختیاراتی است که عملاً متولیان عدالت در اجرای وظایف روزمره خود به کار میگیرند. این موضوع در بسیاری موارد به جهت خلأها یا ابهامات قانونی و در مواردی بهرغم صراحت قانون بهدلیل فراتر رفتن از چارچوبهای قانونی اتفاق میافتد. آزادی عمل در همه مراحل رسیدگیهای کیفری از مرحله مداخله ضابطان قضایی تا اجرای احکام وجود دارد. از جمله موضوعاتی که قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به ذکر کلیات آن اکتفا و تصمیمگیری در مورد مسائل جزئیتر را به قضات مجری قانون محول کرده، قرارهای تأمین کیفری بهاستثنای قرار بازداشت موقت است. گرچه آزادی عمل بهخودیخود مفهومی خنثی است، میتواند پیامدهای مثبت و منفی مختلفی را برای دستگاه عدالت به همراه داشته باشد؛ همین موضوع ضرورت بررسی دقیق وضعیت و کنترل آن را ایجاب میکند. در این پژوهش با اتخاذ روش کیفی و مصاحبه عمیق با تعدادی از قضات سراسر کشور، وضعیت این مفهوم در نظام عدالت کیفری کشور بررسی شده است. یافتهها حاکی از آن است که قضات تحقیق در نظر داشتن آزادی عمل موجود، از این ظرفیت فعالانه استفاده میکنند. همین موضوع موجب تنوع قرارها و اخذ وجوه بسیار متفاوت نسبت به جرائم مشابه میشود. این وضعیت علاوهبر ایجاد بینظمی در مواردی میتواند به رعایت عدالت نسبت به افراد با اتهامهای مشابه آسیب وارد کند. اصلاح قوانین، توجه به موضوع آزادی عمل در آموزش قضات و ارتقای سازوکارهای نظارتی از جمله راهکارهای مدیریت مطلوب آزادی مطلوب بهشمار میآید.