بررسی جنبة معرفتشناختی خلاقیت نفس از دیدگاه صدرالمتألهین
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی
doi
879چکیده
بحث خلاقیت نفس انسان در رشتهها و حوزههای مختلفی چون روانشناسی و تعلیم و تربیت - بهویژه از جنبة شیوههای پرورشی آن در انسان - مورد توجه واقع شده است. در فلسفه و عرفان اسلامی نیز این بحث در دو حوزة معرفتشناسی، کرامت و اعجاز مطرح میشود. ملاصدرا با توجه به اصول نفسشناسی و معرفتشناسی ویژة خود هم جنبة معرفتشناختی و هم خلاقیت را در حوزۀ اعیان خارجی بحث کرده است. وی در حوزة معرفتشناسیِ خلاقیت بر این باور است که هرچند خلاقیت نفس از جنبههای خداگونگی انسان است، اما خداوند ابداع و خلق از نیستی میکند؛ حال آنکه نفس انسان در همة مراحل ادراک حسی، خیالی و عقلی از مواد، وسایط و ابزار استفاده میکند و خلاقیت و ابداع نفس به معنا و کاربردی که برای خداوند لحاظ میشود، دربارة انسان صادق نیست. این پژوهش بر آن است که این جنبة معرفتشناختی خلاقیت را در ادراکات حسی، خیالی و عقلی با استناد به عبارات خود ملاصدرا در مهمترین آثارش بررسی و تحلیل کند و در پایان برخی فایدههای مهم آن را - نظیر اثبات مقدمات معاد جسمانی و تحقق سعادت و کمال حقیقی انسان - با وصول به مرتبة عقل، بهاجمال بیان کند.