تأثیر عصاره‌های آبی و هیدروالکلی زنجبیل و خار مریم بر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

نویسندگان
doi
چکیده

تحقیقات نشان داده است که عصاره بعضی از گیاهان اثر حفاظتی مؤثری برروی سلول‌های کبد رات در برابر سموم و عوامل اکسیدان دارد. در این تحقیق اثر عصاره آبی و هیدروالکلی زنجبیل و عصاره هیدروالکلی خار مریم در برابر مسمومیت کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی نر و ماده بالغ مورد بررسی قرارگرفت. برای ارزیابی خسارات وارده به کبد رات تیمار شده با تیواستامید و همچنین بررسی اثر حفاظتی ترکیبهای فنلی عصاره خار مریم و عصاره هیدروالکلی و آبی زنجبیل، بر میزان ترانس آمینازها سرمی SGPT ، SGOT همچنین بیلی‌روبین، آلکالین فسفاتاز، سدیم و پتاسیم سرم تعیین گردید. رات‌ها به 10 گروه 5 تایی تقسیم شده، بعد تیواستامید با دوز mg/kg 50 (وزن بدن) و عصاره‌ها با دوز mg/kg 100 (وزن بدن) به‌صورت (درون صفاقی) توأم در سه روز متوالی تزریق شد. 48 ساعت بعد از آخرین تزریق، خون‌گیری مستقیماً از قلب انجام گرفته و سرم آن جدا گردید. عوامل ذکر شده اندازه‌گیری و نتایج نشان داد که عصاره‌های آبی و هیدروالکلی زنجبیل و عصاره هیدروالکلی خارمریم بر روی کبد رات‌های تیمار شده با تیواستامید، تأثیر معنی‌داری می‌گذارند (P<0.05). در حالی که تفاوت معنی‌داری بین عوامل در موش نر و ماده مشاهده نشد. با مقایسه نتایج مشخص گردید که اثر حفاظتی عصاره هیدروالکلی خارمریم بیشتر از عصاره آبی زنجبیل و عصاره آبی زنجبیل بیشتر از عصاره هیدروالکلی زنجبیل است. اثر حفاظتی این عصاره‌ها به‌واسطه ترکیبهای پلی‌فنلی موجود در آن‌ها می‌باشد که این ترکیبها دارای خواص آنتی‌اکسیدانی می‌باشند.