بررسی تأثیر اشتغال زنان بر ازدواج و طلاق

نویسندگان

1 استاد گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 استاد گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران

doi
10.29252/jem.2021.223380.1651
چکیده

شناسایی و ارزیابی عوامل مؤثر در ازدواج و طلاق، نقش بسزایی در اتخاذ سیاست‌های مناسب جهت افزایش منافع حاصل از ازدواج و کاهش آسیب‌های ناشی از طلاق در جامعه دارد. در مقاله حاضر با بهره‌گیری از اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار سال 1397 مرکز آمار ایران، اثر اشتغال زنان بر ازدواج و طلاق مورد بررسی قرار گرفته و با استفاده از روش رگرسیونی لاجیت چندجمله‌ای در نرم‌افزار استتا، الگوی موردنظر تخمین زده شده است. نتایج حاصل از تخمین برای زنان متأهل نشان می‌دهد که اشتغال زنان تأثیر مثبت بر طلاق دارد؛ به نحوی که به طور متوسط حدود 5/2 درصد احتمال طلاق را افزایش می‌دهد. همچنین هزینه‌های مذهبی خانوار و سن زنان، تأثیر منفی بر طلاق دارد. سایر متغیرهای الگو (شامل سطح تحصیلات، شهری و روستایی بودن خانوار، درآمد خانوار، هزینه‌های آموزشی و هزینه‌های آموزشی مذهبی) تأثیر معنادار بر طلاق نداشته‌اند. نتایج حاصل از تخمین الگو برای زنانی که هرگز ازدواج نکرده‌اند، نشان می‌دهد که اشتغال زنان تأثیر مثبت بر هرگز ازدواج نکردن آن‌ها داشته است. همچنین متغیر سن تأثیر منفی و متغیرهای هزینه‌های آموزشی، هزینه‌های مذهبی و تحصیلات نیز تأثیر مثبت بر مجرد ماندن زنان داشته‌اند. بقیه متغیرها (درآمد خانوار، شهری و روستایی بودن خانوار و هزینه‌های آموزشی مذهبی) نیز تأثیر معنادار بر مجرد ماندن نداشته‌اند.