روششناسی تاریخنگاری ایرج افشار
نویسندگان
doi
10.22034/chs.2023.208126چکیده
ایرج افشار را بیشتر در جایگاه یک ایرانشناس، نسخهشناس و کتابدار میشناسند؛ بااینحال بخش گستردهای از فعالیتهای ایرانشناسانه و نسخهشناسانه او ذیل فعالیت تاریخنگارانه نیز قرار میگیرد. او مانند هر تاریخنگار و تاریخپژوه پرتوان، جدی و فعال دیگر روشهای مقبول خود را در پژوهش تاریخی بهکار میبست و در کنار میراث دیگر خود، توانست از نظر روششناسی نیز بر بسیاری از همکاران همنسل و نسلهای بعدی تأثیر بگذارد و آنان از وی بسیار آموختند که چگونه سرگذشت آدمی را پژوهش کنند تا به درک بهتری از واقعیت گذشته دست یابند؛ بههمیندلیل شناخت روشها و گرایشهای وی در تاریخنگاری و تاریخپژوهی حائز اهمیت بسیار است. در این مقاله کوشش شده است این روشها بهتر شناخته شود و پاسخی به این پرسش داده شود که ایرج افشار چگونه تلاش میکرد که واقعیت گذشته ایران را بهتر بشناسد.
