برهمکنش صلحسازی و عدالت انتقالی در دوره پس از درگیریهای داخلی
نویسندگان
doi
10.22080/lps.2022.24343.1400چکیده
صلحسازی و عدالت انتقالی از جمله فرایندهای مداخلهای قلمداد میشوند که در جوامع جنگ زده در دوره پس از درگیری بسیار حائز اهمیت هستند و مناسبات آنان با یکدیگر شایسته توجه است. اساساً همواره، چالش انتقام و بخشش یعنی عدالت کیفری از یک سو و آشتی ملی از سوی دیگر، وجود داشته است. در خصوص برهمکنش صلحسازی و عدالت انتقالی، نظراتی متمایز، متعارض و حتی متناقض مطرح شده است. سطور پیش رو بر آن شده است تا به برهمکنش صلحسازی و عدالت انتقالی در دوره پس از درگیری نظر بدوزد. در مقاله پیش رو نشان داده شده است که این دو با یکدیگر ارتباط دارند و به طور موازی در وضعیتهای درگیری با هم به پیش میروند. به فراخور موضوع مورد بحث، تحقیق حاضر یک تحقیق توصیفی-تحلیلی است و از طریق روش کتابخانهای صورت گرفته است. صلح و عدالتی که با مداخله و ورود صلحبانان و نیروهای خارجی صورت میگیرد (اصطلاحاً صلح و عدالت بالا به پایین) متفاوت از صلح و عدالت محلی و بدون ورود و مداخله خارجی (اصطلاحاً صلح و عدالت پایین به بالا) است و همیشه نتایج مشابهی ندارند. از این رو است که عدالت انتقالی و صلحسازی، نه تنها در تضاد با هم نیستند بلکه با یکدیگر مرتبط دانسته میشوند. با اینحال، نتایج حاصل از بررسی رابطه عدالت انتقالی و صلحسازی حاکی از آن است که این دو فرایند به دلیل پرداختن صرف به خشونتهای گذشته موجب شده است عدالت اقتصادی-اجتماعی یا رفتارهای روزمره عادی و اجتماعی به حاشیه رانده شود.