تبیین سناریوهای مشارکتجویانه و دمکراتیک نهادی در ساختار نظام حکمروایی منطقه کلانشهری تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری دانشکده هنر و معماری دانشگاه بینالملل امام رضا
2 استادیار دانشکده هنر و معماری دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)
doi
چکیده
«حکمروایی مناطق کلانشهری» رویکردی نوظهور در اداره و برنامهریزی شایسته، اثربخش، مردمسالارانه تمامی عناصر جامعه شهری در یک منطقه کلانشهری قلمداد میشود. در غیاب این رهیافت یکپارچهنگر، منطقه کلانشهری تهران بهعنوان شاخصترین و بزرگترین منطقه کلانشهری در ایران؛ از جمله مناطق وسیع، پراهمیتو درعینحال فاقد ساختارهای یک نظام حکمروایی شایسته، واجد ساختار مدیریتی یکپارچه، جاذب مشارکت شهروندی و تمرکززدا، عملاً نتوانسته است ظرفیتهای فراوان جذب مشارکت کارآمد، مؤثر و مردمسالارانه شهروندان و نقشآفرینی نهادهای برخواسته از آرا و دیدگاههای آنها در این منطقه را زیر چتر یکپارچه سیاستگذاری و اجرا گرد هم آورد و عملا به منطقهای بالای تفرق روزافزون سیاسی و سیاستی بدل شده است. این پژوهش با رویکرد تحلیل، توصیفی و تجویزی ضمن بررسی چالشهای رویهای و محتوایی سازوکارهای غیرمشارکتجویانه موجود در عرصه حکمروایی منطقه کلانشهری تهران، چهار سناریو در قالب یک پیشنهاد فرایندمحور ارائه شده است که در آن ابتدا روش انتخاب غیرمستقیم مدیر منطقه کلانشهری و روش انتخاب مستقیم شورای منطقه کلانشهری مورد تأکید قرار گرفته و پس از ایجاد بسترهای سیاسی و اجتماعی، روش انتخاب مستقیم مدیر منطقه کلانشهری و انتخاب مستقیم شورای منطقه کلانشهری پیشنهاد شده است.
