تحلیل سیاسی بهمثابه سامانهای ترمودینامیکی: چارچوبی برای سنجش آنتروپی تحلیلی و انسجام معرفتی
نویسندگان
doi
10.22034/imrl.2025.555220.1342چکیده
این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی مفهومی برای ارزیابی کیفیت درونی تحلیلهای سیاسی، مفهوم «تحلیل سیاسی بهمثابه سامانهای ترمودینامیکی» را معرفی میکند. در این چارچوب، اجزا و ارکان تحلیل بهعنوان عناصر فعال و ساختاری سیستم در نظر گرفته میشوند که سطح هماهنگی میان آنها، تعیینکننده میزان «آنتروپی تحلیلی» است. آنتروپی تحلیلی در اینجا شاخصی معرفتشناختی است برای سنجش میزان بینظمی، گسست یا ناسازگاری میان اجزا (بازیگران، دادهها، انگیزهها) و ارکان تحلیل (مکتب فکری، رویکرد نظری، روششناسی و منطق تحلیلی). پژوهش از نظر ماهیت، تحلیلی – مفهومی و از نظر روش، توصیفی – تبیینی است و بر پایه مدلسازی استعاری و نظریه سیستمها بنا شده است. با الهام از مفاهیم ترمودینامیک همچون انرژی، تعادل و آنتروپی، سازوکاری برای تشخیص انسجام معرفتی در تحلیلهای سیاسی طراحی شده است. کاربست مدل در مطالعه موردی مناقشه حقوقی پیرامون فعالسازی مکانیسم «اسنپبک» پس از پایان دوره قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت نشان میدهد که ریشه آنتروپی تحلیلی در نظام بینالمللی نه در دادههای سیاسی، بلکه در اختلاف معرفتی میان دو دستگاه تحلیلی رقیب (ایران، روسیه و چین در برابر آمریکا و اروپا) است. یافتهها حاکی از آن است که مدل ترمودینامیکی میتواند ابزاری مؤثر برای سنجش انسجام، پایداری و کیفیت درونی تحلیلهای سیاسی باشد و افق تازهای برای پژوهشهای میانرشتهای در علوم سیاسی بگشاید. این چارچوب با عملیاتیشدن مفاهیمی مانند «انرژی تحلیلی» و «آنتروپی معرفتی»، ابزاری برای نقد درونی و ارزیابی ساختاریافتهی تحلیلهای سیاسی فراهم میکند.