فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یکی از رایج ترین اختلالات اندوکرین و متابولیک در زنان پیش از یائسگی است. مواد مخدر از جمله مرفین در بروز این عارضه مؤثرند. هیپرپرولاکتینی نیز احتمال بروز این عارضه را افزایش می‌دهد. دوپامین، مهارکننده ترشح پرولاکتین، دارای گیرنده در نسج تخمدان است. در این بررسی از متوکلوپرامید به عنوان آنتاگونیست گیرنده دوپامین (D2) در تداخل با مرفین استفاده شده است. مواد و روش ها: در این پژوهش، 48 سر موش بزرگ آزمایشگاهی ماده ویستار به صورت باکره (و تحت فاز دی استروس) در محدوده وزنی 250-220 گرم مورد مطالعه قرار گرفتند. به گروه اول مرفین (5 میلی گرم/کیلوگرم) به شکل داخل صفاقی تزریق شد. گروه های دوم تا چهارم، متوکلوپرامید (1، 2، 4 میلی گرم/کیلوگرم) دریافت کردند. در گروه های پنجم تا هفتم، متوکلوپرامید (1، 2، 4 میلی گرم/ کیلوگرم) مقدم بر مرفین (5 میلی گرم/ کیلوگرم) در بازه زمانی 20 دقیقه ای تزریق شد. گروه کنترل تنها سالین (یک میلی‌لیتر بر کیلوگرم) دریافت کرد. 48 ساعت بعد از تجویز دارو، حیوانات جراحی شدند و تخمدان و رحم مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل آماری با آنالیز واریانس انجام شد. نتایج: تخمدان در گروه دریافت‌ کننده مرفین منظره‌ی پلی کیستیک نشان داد. در گروه های متوکلوپرامید ساختارهای کیستیک وجود نداشت ولی در گروه های دریافت ‌کننده متوکلوپرامید مقدم بر مرفین تعداد کیست‌های تخمدانی افزایش یافت. افزایش نسبی قطر رحم به واسطه تزریق مرفین وجود داشت که در تلفیق با آنتاگونیست برگشت. نتیجه‌گیری: احتمالاً متوکلوپرامید با اثر مهاری گیرنده‌های دوپامینی و افزایش اثر پرولاکتین، باعث افزایش کیست زایی ناشی از مرفین در تخمدان شده است.