تأثیر ساختار سرمایهگذاری بر شاخص عملکرد زیستمحیطی در کشورهای نفتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامهریزیهای سیستمهای اقتصادی، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 استادیار دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3 استادیار دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
doi
چکیده
در این مقاله به بررسی تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر شاخص عملکرد زیستمحیطی پرداخته شده است که در آن برخلاف مطالعات مشابه این پژوهش که انتشار گازهای مخرب محیط زیست همچون دیاکسیدکربن را بهعنوان متغیر رشد آلودگی به منظور بررسی منحنی زیستمحیطی کوزنتس در نظرگرفتهاند از شاخص عملکرد زیستمحیطی بهعنوان متغیر مستقل و از روش دادههای ترکیبی و حداقل مربعات تعمیمیافته استفاده شده است که جامعه آماری آن هفده کشور نفتی شامل ایران است که دادههای آن در بازه زمانی 2002 تا 2012 مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بهدست آمده نشان میدهد سرمایهگذاری مستقیم خارجی با شاخص عملکرد زیستمحیطی رابطهای منفی و معنادار دارد که براساس آن منحنی زیستمحیطی کوزنتس در مورد کشورهای نفتی تأیید نمیشود و نظریه پناهگاه آلودگی این کشورها بهعنوان مأمن و پناهگاه صنایع آلاینده بهحساب میآیند.
