جایگاه جایگزینهای مجازات حبس با رویکرد فردی کردن آنها در نظام عدالت کیفری ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
2 استادیار دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
doi
چکیده
هرچند تلاش فلاسفه و حقوقدانان غربی در طول قرنهای هفدهم و هجدهم در زمینه جلوگیری از اعمال مجازاتهای خشن و شدید، موجب پذیرش زندان بهعنوان مجازاتی اصلی در اوایل قرن نوزدهم شد، اما دیری نپایید که استفاده بیرویه از زندان با توجه به ناکارآمد بودن مجازات حبس در اصلاح و بازروری زندانیان، هم چنین بهدلیل جرمزا بودن محیط زندان، هزینه اقتصادی زندان، مشکلات بهداشتی و روانی موجود در آن و ... باعث بروز انتقادات شدیدی نسبت به این مجازات شد. بهطوریکه حتی موافقان آن را دچار تردید و در نهایت، به واکنش واداشت. یکی از مهمترین واکنشهایی که نسبت به این اعتراضات صورت گرفت، پیشنهاد استفاده از «جایگزینهای مجازات حبس» و اجتناب از آن، مگر بهعنوان «آخرین حربه» بوده است. مقاله حاضر، تلاشی است که بهمنظور تبیین جایگاه «جایگزینهای مجازات حبس با رویکرد فردی کردن آن در نظام عدالت کیفری ایران» صورت پذیرفته است. در این مقاله ضمن معرفی و بررسی گونههای سنتی و نوین جایگزینهای حبس در نظام عدالت کیفری ایران، ثابت میشود که مجازاتهای جایگزین حبس درحقیقت وسیلهای است برای استفاده از اقداماتی که میتواند روند اصلاح مجرمان را سرعت بخشد و در نهایت نتیجهگیری میشود که اجرای موفقیتآمیز این تدابیر، نیازمند فرهنگسازی مناسب در جامعه است.