فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: صرع لوب گیجگاهی صرع کانونی مقاوم به طیف وسیعی از داروهای ضد صرعی است. هیچ گزارشی در مورد اثرات ضد صرعی اسطوخودوس (lavandula dentata) بر تشنجات (Status Epilepticus) ناشی از اسیدکاینیک وجود ندارد در حالی که تحت عنوان اسطوخودوس استفاده می شود. از این رو این مطالعه اثرات رفتاری و بیوشیمیایی عصاره اسطوخودوس را بر صرع لوب گیجگاهی ناشی از تجویز داخل هیپوکمپی اسیدکاینیک بررسی کرده است. مواد و روش ها: 75 سر موش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار، محدوه وزنی 200-250 گرم به پنج گروه شامل: 1- شم 2- شم پیش درمان شده با عصاره 3- صرعی شده با اسیدکاینیک       4-  µg/rat 1 صرعی پیش درمان شده با تک دوز عصاره اسطوخودوس (mg/kg 200 یک ساعت قبل از جراحی) 5- صرعی پیش درمان شده با دوزهای مکرر عصاره اسطوخودوس (تزریق یک روز در میان به مدت 2 هفتهmg/kg 200) تقسیم شدند. تمامی تزریقات عصاره به صورت داخل صفاقی، در حجم  ml 3/0 بود. نتایج: پیش درمانی کرونیک عصاره ضمن کاهش زمان بروز SE، طول مدت و دفعات وقوع آن را افزایش داد (p<0.05)، لیکن میزان مرگ و میر را تقلیل بخشید. گروه کاینات به طور معنی داری مالون دی آلدهید را افزایش داد (p<0.05)، در حالیکه پیش درمان تک و تکراری عصاره، آن را کاهش داد (p<0.05). گلوتاتیون هیپوکمپی در همه گروه‌ها 24 ساعت پس از تزریق کاینات تغییر نکرد. نتیجه‌گیری: علیرغم تشدید پارامترهای SE توسط پیش درمان مکرر با عصاره، احتمالاً عصاره توانست از طریق کاهش MDA، میزان مرگ و میر را کاهش دهد.