پیش بینی میزان کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه
نویسندگان
1 گروه روان شناسی تربیتی و تحولی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 گروه روان شناسی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران
5 مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران
6 گروه روان شناسی بالینی و سلامت، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: دیابت یک بیماری مزمن است که شیوع بالایی در جوامع مختلف دارد. پژوهش های گذشته نشان داده اند که عوامل روان شناختی در ابتلاء افراد به دیابت نقش دارند. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی میزان کنترل قند خون از طریق طرحواره های ناسازگار اولیه در بیماران دیابتی نوع 2 انجام شد. مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به دو مرکز آزمایشگاه مؤسسه خیریه درمانی مکتب الزّهرا (س) و پژوهشکده دیابت دانشگاه علوم پزشکی تهران بود که 300 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ طرحواره یانگ (YSQ) گردآوری شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از روشهای تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که از میان طرحوارههای ناسازگار اولیه، طرحوارههای انزوای اجتماعی/ بیگانگی، نقص/ شرم، آسیب پذیری نسبت به بیماری، اطاعت، بازداری هیجانی، معیارهای سرسختانه/ بیش انتقادی و خویشتن داری/ خود انضباطی ناکافی به طور معنی دار کنترل ضعیف قند خون را به طور معنیدار پیش بینی میکند 01/0<P < /span>. نتیجهگیری: طرحواره های ناسازگار اولیه به عنوان یکی از ویژگی های روان شناختی افراد توانایی پیش بینی میزان کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را دارد و پیشنهاد می شود در مداخلات پیشگیرانه و درمانی به این کیفیت روان شناختی نیز توجه ویژ ه ای شود.
