تحلیلی از ویژگیهای مدیریت توسعه منطقهای در ایران طی دورههای قبل و بعد از انقلاب اسلامی (از 1286 تا 1394)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
2 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
چکیده
بنابر توافق اغلب پژوهشگران منطقهای، سیاستهای توسعه منطقهای در ایران طی دهههای گذشته با مشکلات و مسائلی همراه بوده است که در مواردی به ناپایداری توسعه منطقهای انجامیده است. در تبیین این مسئله، به نبود مدیریت مطلوب و کارآمد توسعه منطقهای تأکید شده است. هدف این مقاله، تحلیل وضعیت مدیریت توسعه منطقهای در دو دوره پیش و پس از انقلاب اسلامی ایران است. این مقاله ازنظر روششناسی مروری و توصیفی است و از روش اسنادی برای بررسی وضعیت مدیریت توسعه منطقهای استفاده میکند. یافتههای پژوهش نشان میدهند که ساختار مدیریت توسعه منطقهای پیش از انقلاب اسلامی شدیداً متمرکز، دولتمحور، غیرمشارکتی و متمرکز بر رشد اقتصادی و وابسته به درآمدهای نفتی بوده و نتوانسته است توسعه متعادل مناطق را به ارمغان آورد. همچنین پس از انقلاب اسلامی نیز بهرغم ایجاد ساختارها و نهادهای سیاسی و اداری توسعه منطقهای، همچنان الگو و روال موجود مدیریتی، پاسخگوی نیازهای منطقهای نیست. در نتیجه، اصلاح الگوی مدیریت توسعه منطقهای در ایران ضروری است. در پایان، پیشنهادهایی برای اصلاح نظام مدیریت توسعه منطقهای ارائه شدهاند.
